Jean Tempels

Jean Tempels

Jean = bergop, modder, taktiek!

Published in BLOG

Vrijdagavond na werk. Ik rij alleen naar Terwagne.

Ik voel me goed en heb zin in een goede wedstrijd na enkele mindere. De prestatie tijdens de estafette run in Tongeren samen met Gert was al hoopgevend, maar vandaag moet ik het alleen doen.

 

Het weer is prachtig tot het moment van aankomst. Donkere wolken met veel regen trekken over en maken zo het bovenste laagje van de onverharde stroken spekglad. Ideaal! Toch staan er nog veel lopers klaar met wedstrijdschoentjes. In Tihange had ik een serieuze mentale tik gekregen omdat 1 van mijn concurrenten veteraan 1, maar liefst 2 minuten voor mij was. Vandaag sta ik echter vol vertrouwen op de eerste rij en loop mijn eigen race. Na 500m beslis ik de ruime kopgroep van 16 man te laten gaan en laat een klein groepje aansluiten waarin zelfs een 58 jarige zit. Respect! Na 1km duiken we het veld in en Jean kan zich nu helemaal uitleven. De kopgroep valt uit elkaar en ik kan zelfs wat terug komen op enkele minder begaafde crossers of slecht geschoeide atleten.

 

Ik pas vandaag weer mijn lievelingstactiek toe, namelijk vol gas te gaan op de stroken die me liggen om vervolgens rustiger de hellingen te nemen en niet het tempo van mijn concurrent proberen te volgen. De zon staat zo laag dat het moeilijk is het terrein te 'lezen', maar ze tovert wel een glimlach op mijn gezicht. Na 4km zijn we op een hoog plateau en is er een haakse bocht naar links. Hier kan ik even kijken waar de andere V1's zich bevinden. Dochain, de betere klimmer ligt zo'n 100m achter. De anderen zie ik niet. We lopen door het gehucht les Avins waar we tot 2 maal toe een sterke afdaling te verwerken krijgen. Ik permiteer me om niet vol te gaan om de benen enigszins te sparen. Om de volgende dagen weer wat intensiever te kunnen trainen. Na 7km is het weer klimmen geblazen. Maar geleidelijker en over een onverharde weg die overgaat in bos met glibberige stukken en plassen water. De lopers van de korte afstand zijn hier samen met ons op het parcours, wat wil zeggen dat ik nu steeds het slechte spoor in moet om voorbij te raken. Het geeft me echter een goed gevoel trail schoenen aan te hebben en ik weet dat er nu niemand uit de achtergrond zal terug komen.

 

Het gevoel is nog steeds goed en ik moet vandaag nooit forceren. We komen weer in Terwagne voor de laatste 1500m. Ik kan nu aan 90% lopen en geniet van het ommetje door het erf van de mooie hoeve, een paadje tussen 2 muren en het kleine rondje door het centrum.

 

Achteraf blijkt dat er nog 2 veteranen 1 voor me geëindigd zijn, respectievelijk 1 min en 30 sec voor me. Een spijtige zaak, want dat was de kans om mijn tegenstanders in de challenge op grotere achterstand te zetten. Nu blijft het heel spannend tussen 4 atleten.

Read more...

Ergens op de kaart!

Published in BLOG

Pailhe, 22april, ik moet goed zoeken op de kaart om het te vinden, maar Ellen en ik zijn ruim op tijd om deze verborgen parel te ontdekken.

 

We warmen op in de kleine steile straatjes en genieten van de mooie huizen in typisch Ardens grijsblauwe steen.

Voor Ellen is het de eerste keer sinds ze 30 is dat ze loopt en dus een vraagteken of het nog zal gaan. Voor mij is het ook een vraagteken nadat ik vorige zaterdag een rib kneusde, en maandag de training diende te staken met rugproblemen. Nele, de kiné op Ter Heide gaf me een goede oefening en een dag later kon ik al mee trainen met Paluko. Dat deed ik blijkbaar een tikkeltje te enthousiast, want de benen blijken vandaag niet hersteld. Ik kom nog wel samen met mijn 2 concurrenten Pierre Dochain en Eric Vanderblinck, boven op de eerste helling, maar moet hen even later laten gaan. Ik zoek een comfortabeler tempo en zorg dat enkel seniors van me weglopen. Halfweg komt Pierre terug bij me; hij liep even verkeerd, maar haalt me makkelijk bij. Ik krijg nu echter wat moed omdat ik weet dat hij krachten verspeeld heeft en klamp aan tot we terug bij het groepje seniors komen dat me eerder voorbij stak. Hier wordt voor de 6de plaats algemeen gestreden. Op het moment dat ik uit het spoor ga om naar de kop te gaan struikel ik echter en kom net niet ten val. Maar een pijnscheut ter hoogte van de ribben is mijn deel.

Na de mooie doortocht van de rivier in het gehuchtje Cent Fontaine volgt een steile helling waar ik moet lossen en beslis om mijn 11de plaats veilig te stellen (en derde V1). Eric Vanderblinck wordt alsmaar sterker en zet me vandaag op 1´30" achterstand, hij wordt meteen de nieuwe favoriet bij de veteranen.

 

Ik jog nu terug om Ellen aan te moedigen en moet niet lang wachten, ze doet een goede zaak met haar beste resultaat tot nog toe, een 10de plaats.

 

Read more...

Afscheid Hilde

Published in BLOG

Het stond in de kranten enkele weken geleden: Hilde Kippers is zwanger! Hilde, een geval apart, ook voor team paluko. Dwong enkele jaren geleden, tijdens de Midwinterjogging, oeverloos respect af bij elke 'geoefende' Duveldrinker in het team. Hielp ons aan verschillende overwinningen in de Estafettechallenge én werd 1e en 2e bij de VC. Jean, als ex-punk runner de link tussen team paluko en Hilde, kroop in zijn pen.

 

Weet je nog Rik, het was een mooie zomerdag, we liepen samen over de Teut, plannen makend voor een loopteam. Met jou uitgebreide vriendenkring kon je al een topteam samenstellen met enkel Limburgse atleten. Tim Stessens, Koen Neven zouden speerpunten worden op de lange afstand, aangevuld met Ruben Kenis op de 1500m. Belofte Jeroen Hendrickx kwam bij je aankloppen om zijn tijden te verbeteren. Ik prijsde Jelle Bertels aan, een selfmade man die op zaterdag trainde bij de Bokrijklopers. Het was niet moeilijk om te zien dat hij heel wat in zijn mars had.

 

Plots liepen we Hilde Kippers tegen het lijf. We kenden haar enkel van het wekelijkse frituurbezoek en wisten dat ze een Belgische jeugdbelofte geweest was (2'11" op de 800m als 13-jarige). Intussen waren er al meer dan 10 jaren verstreken en was ze na haar studies in Gent samen met haar vriend aan de Leie blijven wonen.

Sinds kort keerde ze terug naar haar geboortedorp Zonhoven en had besloten om het lopen weer op te pikken. De goedlachse blondine was nog niets veranderd en bezig met een voorzichtige comeback. Ze paste perfect in ons team en werd al gauw mijn trainingsmaatje.

 

Punk Running deed het goed, er kwamen goede atleten als Geert en Dave Maes bij, maar Hilde steelde vaak de show! Waar ze kwam haalde ze vaak de overwinning, maar eigenlijk maakte haar dat niets uit. De vriendschap en plezier stonden altijd op de eerste plaats. Als het haar beurt was om de maandagtraining te organiseren was er altijd meer volk omdat Brecht steeds lekker kookte en de sfeer altijd ontspannend was.

Iedereen hield van Hilde en Hilde van iedereen.

 

Punk Running en de Limburgse hardloopwereld zal haar in 2016 missen, want nu wordt ze mama en dat zal ze goed doen. We zullen haar zeker terug zien op de wedstrijden, maar dan zonder stress of doel, gewoon lopen en content zijn zoals we haar kennen.

 

Hilde, we zien je graag en veel succes!

Read more...

Verslagje van 4 wedstrijden

Published in BLOG

Het is nooit fijn om verslagen te schrijven als het minder gaat.

 

Aanvankelijk dacht ik dat het om een zonnesteek ging maar 2 weken verder is er nog steeds geen diagnose. De hoofdpijn blijft en van tijd tot tijd maak ik koorts.

 

Omdat de bonuspunten zo belangrijk zijn in de Challenge Condrozien besliste ik beide wedstrijden mee te joggen. Het zijn de enige kilometers die ik deze 14 dagen zal lopen. Het is wel fijn dat mijn concurrenten me steeds komen opzoeken om te zien hoe het gaat en me te zeggen dat ze de strijd missen.

 

In Bois en Borsu, op 13 mei, is het licht glooiend en lopen we van de éne naar de andere boerderij. De sfeer is er uitgelaten en wanneer ik als 180 ste over de meet kom is het feest al losgebarsten.

 

In Modave, op 21 mei, ben ik niet alleen want Nora en Ellen en ook Patrick zijn van de partij.

Ellen en Nora genieten van hun wedstrijd en ik neem me voor Patrick een beetje te hazen als het kan. Wetende dat de eerste 500 meter steil bergaf gaan kan ik wat voorsprong nemen om na de lange klim in de buurt te zijn van onze berggeit. Dit plannetje lukt en we bevinden ons rond de 25ste plaats. soms moet ik een gaatje laten maar dan is er steeds weer een technisch stukje of een afzink waardoor ik weer kan aanpikken.De man uit Vreren heeft echter weer goed getraind de laatste 2 weken en in de uitloop van een steile klim is hij weg. Net voordien kruist een volwassen das ons pad. Het parkoers is weer heel afwisselend en het is genieten op het paadje langst de rivier. Op km 10 zie ik dat Patrick het net als in Fraiture weer moeilijk heeft maar deze keer kan hij zich herpakken en op een 29ste plaats finishen, goed voor een 4de plaats bij de V2. De rangschikking van onze dames en mezelf vallen bij deze prestatie in het niets.

 

Woensdag 25 mei trokken we met een grote afvaardiging Palukolopers naar de Estafetteloop in Tienen. 10 ploegen in paluko-shirts, das mooi om zien.

Dit had tot gevolg dat er weer een gezonde competitie ontstond en sneller liepen dan voorzien.

 

2 dagen later sta ik dus met stijve spieren aan de start van de langste (16.6km) manche in het Condrozcriterium. Niet erg en het helpt me in te tomen na 3weken slecht voelen. De bloedresultaten hebben aangegeven dat mijn lichaam het virus bijna de baas is.

 

Ik ben niet alleen vandaag; Nora en Patrick zijn er ook en ik neem me voor om er een duurloop van te maken samen met de man van Vreren. Een 2 tal uurtjes voor de start heeft een wolkbreuk het parkoers tot een modder speeltuin herschapen. We lopen vandaag hetzelfde rondje als vorig jaar maar dan in omgekeerde richting. Patrick voelt zich goed en loop al snel van me weg. Niet erg ,want nu kan ik echt gaan genieten van het mooie glooiende Condrozlandschap. Achteraf blijkt dat Patrick steeds sneller is gaan lopen en als 4de V2 binnenloopt. Alweer een plaatsje winst en het podium komt nu wel heel dichtbij.

 

Nora heeft een superdag en zal als eerste vrouw algemeen over de finish komen.

...of toch niet? Blijkt dat ze de nummer van Patrick opgespeld heeft.

 

Voor mezelf lijkt de periode van kommer en kwel bijna voorbij en kan ik weer gaan trainen. Ik heb gedaan wat ik moest doen nl. die 4 wedstrijden uitlopen en de bonuspunten verzamelen. Ik sta er nog niet zo slecht voor inde stand want 2 van mijn 3 concurrenten misten 1 van die 4 wedstrijden en dankzij de deelname van goeie lopers in Vyle konden ze niet meedoen voor de winst.

 

Read more...
Subscribe to this RSS feed