Jean Tempels

Jean Tempels

Jean ziet af in Nandrin!

Published in BLOG

Nandrin,de echte start van het Condroz criterium. Waren er in Modave enkel bonuspunten te verdienen, hier in het kleine, maar gezellige, Nandrin gaat het om de plaatsen: Het is koud! De noorderwind dwingt ons handschoenen aan te doen.

Even checken bij Jos Biets en Chris Govaerts met welk schoeisel best gelopen wordt. Trails... No doubt en het is 1 van de lastigste parcours zeggen beide mannen in koor. Op km 2, 5 en 8 zijn zware hellingen!

 

We schrijven nu een week na de zware stage in Fuerteventura en de benen zijn nog niet helemaal hersteld. Ook kampte ik met een verkoudheid deze week ten gevolge van de forse temperatuurschommeling en de airco in het vliegtuig.

Ellen en ik zijn vroeg zodat we ruim kunnen inlopen. We lopen bergop tot km 1 en deze klim wordt zelfs geen helling genoemd! Net voor de start roept de speaker ons toe dat de befaamde 'Chaussée Romaine' getimed zal worden en we ons best sparen als we een goede klimtijd willen neerzetten.

Na het startschot schiet er een atleet van Flémalle er als een pijl uit een boog vandoor. Ik nestel me in een pelotonnetje van 8 man: na 1 km beslis ik ze te laten gaan. 3 anderen komen op het vlakke veldwegje voorbij alvorens er nog een jonge gast aansluit wiens tempo me wel ligt.

Er is nog steeds geen veteraan 1 te zien en dit geeft me hoop om vandaag het maximum van de punten te pakken zonder te diep te gaan. De eerste steile klim komt eraan. Nu voel ik dat ik vandaag niet goed ben en het kost me moeite aan te klampen. In de hele lange afdaling kan ik mijn positie behouden, maar na zo'n lange afdaling volgt meestal... Ja, de calvarie tocht begint!

 

Het gehijg achter me komt steeds dichter. Hoeveel veteranen komen aansluiten vraag ik me af. Enkel Didier Lopez Nava zo blijkt en hij heeft het ook heel zwaar. Dochain en Vanderblinck volgen op 50 meter. Ik moet nu op karakter verder. Als ik die mannen vandaag de baas kan, kan ik ze altijd de baas spreek ik mezelf moed in. De Chaussée Romain komt er aan en ik kan met de ploegmaats van Lopez Nava mee terwijl hij zelf een gaatje laat vallen.

Terug op het asfalt sluit hij echter weer aan en laat me zelfs achter. Nu is hij voorgoed weg denk ik als hij al snel 10m uitloopt, maar dan lacht het geluk me toe. Een hele slechte modderstrook dient zich aan, en op het einde er van ben ik het die 10m voorsprong heeft. De laatste km is dezelfde dan de eerste en dus in dalende lijn naar de finish. Het gat blijft even groot doch wat bezielt die onbekende kerel van jogging plus! Hij plakt nu al 3km aan me en op 500 meter van de meet bekijk ik hem pas voor het eerst. Het zal toch geen veteraan zijn zeker? Ik vraag hem over te pakken en in plaats daarvan spurt hij van me weg. Honderd meter voor de meet ben ik er weer bij, maar hij heeft nog een tweede versnelling en loopt voor me binnen.

Door dit manoeuvre zijn we zelfs bij nummers 8 tem 10 gekomen, maar ik zal toch als 12de geklasseerd worden. De onbekende komt me bedanken met de afgezaagde woorden: 'Ik kon niet overpakken.' Maar wat voor mij van belang is is het feit dat hij senior is en ik de overwinning pak bij de veteranen 40+. Ik ben echter diep geweest en zal minuten lang uithijgen op het kleuterbankje van Hypolyte, Lucy en andere.

 

Uitlopen lukt me nog nauwelijks en ik kan Ellen enkel nog toejuichen ipv even te 'hazen'. Ze doet het vandaag veel beter dan in Modave met een 21ste plaats bij de dames en dubbel zoveel tijdswinst tegenover mezelf.

Read more...

Les foulées de Tihange

Published in BLOG

Weken van aanhoudende verkoudheid en griep ging het deze week weer wat beter op training. Jo (Frisson) moest me al niet meer opwachten en ik kon de 8 x 1000 weer in 3'30" lopen. Dit gaf me vertrouwen voor de volgende wedstrijd in de Condroz. In plaats van loslopen op zaterdag deed Paluko mee met de opruimactie van zwerfvuil.

 

Namiddag dan de tuin in terwijl Ellen het food2run boek raadpleegde om energiesnacks en herstelsmoothies te maken. Zondag komen we dus goed voorbereid aan de start. Luc Henno en Michel Zielinski hadden me al gebriefd dat het parcours niet van de poes was, maar wel heel mooi.

 

Voor de eerste plaats moest ik me al zeker geen zorgen maken. Met Gert Teunis aan de start die net niet algemeen winnaar zal worden. Maar dit is een regelmatigheidscriterium en het is dus belangrijk om... juist ja.. regelmatig te zijn. Aan de intensieve opwarming zal het niet gelegen hebben, maar ik raak vandaag maar moeilijk op dreef. Die steile hellingen zijn echt niks voor zware lopers zoals ons, zou Ellen achteraf terecht zeggen. In het eerste van 4 parken hervind ik mijn tred en meet de schade op, 23ste plaats! Ik schuif dan in het groepje van 6 van de laatste plaats op om als eerste de single track aan te vatten. Al snel ben ik verlost van mijn medelopers, maar als ik na de afdaling merk dat de volgende groep al ver voor me uitloopt besef ik dat ik hier geen top 10 zal lopen.

Het geeft me wel een soort rust en ik kan nu genieten op mijn eigen tempo.

 

Ik paseer weer een kasteel park en laat de steile zuidoost flank achter me. Het licht glooiend boerenlandschap bevalt me beter en ik sluit aan bij een andere vet1. Samen rapen we 2 te snel gestarte jongeren op. Alweer paseert een kasteel en even later krossen we over stro door een koeienstal. Even denk ik verkeerd gelopen te zijn, maar gelukkig zie ik net op tijd het bordje van de 8 km hangen. We hebben hier een extra lus gedaan en bij de bevoorrading kruis ik Ellen. Ze is goed bezig! Ik verwacht dat we terug tegen de steile flank omhoog gestuurd zullen worden, maar dat valt nogal mee. Op het vals plat moet mijn concurrent wat terrein prijsgevend. Er komt nu een meer technisch stuk aan waar ik hem op grotere achterstand kan zetten. Bij km 11 kijk ik om hoeveel mijn voorsprong bedraagt en struikel daarbij over een boomwortel. Shit! Nu ben ik mijn voorsprong bijna kwijt, maar zet mijn kwaadheid om in snelheid en stel mijn 14de plaats terug veilig. Deze is goed voor een 3de plaats V1 en daar ben ik vandaag tevreden mee. Een groot paasei is mijn prijs.

Read more...

Jean wint!

Published in BLOG

Na een eerste kennismaking met de "halve van Grivignée".

In 2014 samen met mijn palukovrienden en een verbetering van mijn PR, had ik hoge verwachtingen voor de editie 2015.

 

De aanvangskilometers zijn veranderd naar de startplaats Thimister zodat we onmiddellijk op de oude spoorroute kunnen lopen.

231 deelnemers, waaronder ook Tony Deneuker vertrekken om 11uur onder een stralend zonnetje (en wind in de rug) over de eerst licht stijgende "ligne 38" om na 5km over te gaan in dalende lijn.

 

Ik neem een snelle start en ben verrast dat ik vrijgeleide krijg van de toppers zoals Thomas Genty en Stéphane Colson. Na 3km vlammen beslis ik op een rustiger tempo over te gaan en verwacht dat ik snel bijgehaald zal worden maar het duurt tot km 9 voordat een zwaar hijgende Colson komt aansluiten.

Hij zal een kilometer uitrusten vooraleer me achter te laten. We zijn de 10 km samen gepasseerd in 36'10". Ik kijk achterom maar zie niemand komen. Belangrijk is nu een constant tempo aan te houden. S. Colson loopt de volgende 4 km slechts 50meter uit vooraleer wat stil te vallen.

Op 16 km pik ik weer aan en ga nu fors door. Hij past en ik neem nu snel 50 meter per kilometer. Dit kan toch niet waar zijn? Waar zijn al die anderen die normaal 1u11' a 1u12' in de benen hebben?

Ik bereken dat ik mss nog onder de 1u 16' kan finishen maar in tegenstelling tot vorig jaar durf ik niet meer door te gaan in de steile afdalingen en dat éne klimmetje uit schrik voor eventuele krampen of een hongerklop, omdat ik de bevoorrading miste door het links rechts laveren van de 6 en 10km lopers.

 

De laatste honderden meters is het echt kicken en kan het niet laten om enkele vreugdekreten te uiten. Mijn eindtijd blijkt slechts 1u17'40" te zijn maar volgens enkele lopers zou de afstand 21.4km zijn.

Maakt niet uit! Deze pakken ze me niet meer af! Op naar de marathon Eindhoven.

Read more...

DLL marathon Eindhoven: door de ogen van Jean

Published in BLOG

De marathon voorbereiding van Eindhoven verliep dit jaar vlekkeloos zodat er een verbetering van mijn PR (2u47'17") er misschien wel inzat. Tot begin deze week... De duivelse darmproblemen speelden weer op zodat er heel wat van mijn koolhydraatopstapeling in het toilet verdween. Ellen kwam ter hulp met thees en infusies. De dag voor de start merkte ik weer beterschap, maar was onzeker over de wedstrijd. Zou ik langs de kant moeten voor een sanitaire stop? Zou ik het aandurven om een gelleke te pakken? Moet ik niet voorzichtiger starten, enkele vragen die door mijn hoofd spoken.

 

Zondagochtend 6u, enkele sneden grijs brood en voor een keertje geen koffie. Het is koud, heel koud. Aangekomen doe ik warme kleren over mijn ADD wedstrijd uitrusting aan. Het is vandaag ook Belgisch kampioenschap en dus mag ik niet in mijn paluko truitje lopen. Podium halen zal moeilijk zijn, maar niet onmogelijk.

Op papier zijn er slechts 3 lopers sneller bij de categorie 45+. Christian Plume 2u37', Christophe Moreau 2u40' en Erik Lynen 2u43', een Nederlander die voor het Belgische AVT uitkomt. Ik loop Marc Corstjens tegen het lijf, Belgisch recordhouder op de 1500m (3'37") en nu manager van enkele Afrikanen. Hij zal de wedstrijd op de motor volgen en klaagt ook over de koude. Ik stel hem voor mijn warme blouse te geven net voor de start en hij neemt me prompt mee naar de atletenruimte. Daar zit ik dan langst Steven Chebogut uit Kenia die de marathon zal winnen in 2u05'51". Ik maak er een praatje met Steven Heemskerk die een Noorse en Finse vrouw naar 2u36' zal proberen te hazen. Bijkomend voordeel is dat ik nu 5' voor de start mee de elitebox in mag en de spieren zo niet afkoelen. In de box ga ik op zoek naar Christophe Castermans die ik graag bij zijn debuut wil bijstaan. Ik kan hem echter niet vinden.

 

Het startshot klinkt en al snel wordt duidelijk dat 4'/km misschien wel wat snel is. Ik wil vooral een "vlakke" wedstrijd lopen. Na 5km staat de klok op 20'12" en op 10km 40'23". Christophe zal nu wel dadelijk komen denk ik. Het valt me tegen dat er zo weinig lopers aan dit tempo lopen en vaak is het alleen duwen tegen de Noordoosten wind die de gevoelstemperatuur gevoelig omlaag duwt. 15km in 56'24" en net voor de 20km (1u20'53") neem ik een eerste gelleke. Hopelijk slaat het niet op mijn darmen, maar zonder riskeer ik ook niet. Ik neem wat water en het is zo koud dat ik het wel 15" laat rondwalsen in mijn mond alvorens het door te slikken. Halfweg 1u25'23", sub 2u50' zal moeilijk worden.

Ik ben nu alleen op weg en in gedachten verzonken tot ik een bekende stem mijn naam hoor roepen. Christophe Moreau is uit de wedstrijd gestapt met een hamstringblessure en wenst me succes. Zit er een podiumplaats nu toch in? Het geeft alleszins een boost waardoor ik aansluit bij een klein groepje net voor een lange strook wind tegen. 30km, 2u01'40", ik voel me nog steeds goed.

Nu en dan raap ik een te snel gestarte atleet op. In de bochten kijk ik soms om of ik Cas niet zie komen. 35km 2u22'29", het tempo is een beetje gezakt en An-Sofie Claeys komt me voorbij, ze zal 3de senior vrouw worden. Ik panikeer niet. Het tempo is nog redelijk goed.

 

Op km 40 komt een atleet van Vabco Mol me voorbij. Is Benny Vangenechten ook 45+? Ik moet nu vol aan de bak om zijn tempo te volgen. De aanmoedigingen in de "Cafeestraat" zijn oorverdovend. Ik ken de aankomststrook goed en versnel geleidelijk tot hij kraakt. 2u52'06 en een derde plaats op het BK marathon 45+. Ik ben tevreden.

 

Even verder zie ik een glunderende Christophe Castermans. Hij is altijd voor me geweest. Wat een marathondebuut! Een dikke proficiat aan hem en onze good old Tony. Nu hebben we weer een reden om woensdag ene te drinken!

Read more...
Subscribe to this RSS feed