Jean Tempels

Jean Tempels

Oostende - Brugge 10 miles

Published in BLOG

Terwijl de helft van team paluko in zonnige oorden verblijft, trok ik in mijn eentje naar Brugge. Na ruim 4 uur met de trein (stukje spoor weg tss St-Niklaas en Lokeren) kom ik bij de Jeugdherberg aan. Ik zal de slaapzaal moeten delen met een groep Peruvianen. Hun reputatie kennende draai ik al enkele starters uit de TL-lampen.

 

Tijdens een glaasje wijn check ik even op welke eindtijd ik uitkom bij een tempo van 3'35" (-58'). Jef vind 59 prima. Van organisator Ronald Vervaart heb ik een gratis nummer in het eerste startvak gekregen en bij Stefan Vandenbroeck bedel ik wat speldjes. Limburg is goed vertegenwoordigd vandaag met Vincent Nardozza die met nieuwe trainer en voedingsgewoontes sterk op dreef is. De overwinning bij de dames zal naar de Hasseltse Karen van Proeyen gaan. Lode Raskin zal in haar buurt blijven en neemt zo een sterke start in het Stratenloopcircuit.

 

Na 3'25" klok ik mijn eerste km af. De hele groep rond me schrikt van dit snel begin en laat het tempo bijna 20 sec. zakken in de volgende kilometers. Enkelen willen sneller en ik schuif mee. De wind komt van rechts zodat er nerveus van positie veranderd wordt. Ik spoor mijn maten aan om een waaiertje op te zetten maar hun reactie is op het kantje fors versnellen. Het wordt weer een eenzame race. De km-tijden worden er niet beter op. 18'17" op 5k en 37'10 op 10k. Gelukkig neemt de Oostendse vaart een draai naar het NO zodat de wind nu in de rug zit en ik enkele sec kan versnellen maar net als in Kiewit voel ik me niet helemaal fris. Er resten mij nog 2 doelen: de grote groep achter me op afstand houden en zeker onder het uur te blijven. Het zal net lukken en het is heel fijn dat Nico met zijn gezin me staan op te wachten bij de finish.

 

Deze uitstap zou in de toekomst met het hele team en de vrouwen erbij een fijne uitstap kunnen zijn.

Read more...

Allors, Alleur

Published in BLOG

Normaal gezien stond de Vijverrun (33km) op het programma maar omdat vrijwel het hele team naar Alleur trok, besloot ik er de Halve marathon te lopen.

Trainer Jef had ons gevraagd om behouden te starten en het 2de gedeelte te versnellen. Ter plaatse bij de Velodroom gekomen bleek er best veel wind te staan en ook het golvend parkoers leent zich niet tot een goeie tijd.

Nico en Tony (21km) zullen net als Norbert(11,2km) aan 4'15" starten, Christophe (in mooi Victors cup shirt) en Ronny vertrekken aan 4'00" tempo; Luc en ikzelf aan 3'45" samen met Patrick die voor de 11,2 km kiest.

 

Ongeveer 650 deelnemers waaronder ook onze Nora en Ellen nemen de start op de originele startplaats (wielerpiste). Mijn eerste km is in 3'35", maar al snel schakel ik over op een 3'43" tempo. Vandaag moet je niet alleen lopen en dus sluiten Patrick en Luc voor km 2 aan met enkele plaatselijke vedetten. We vormen een 'rare bende'. Er wordt in het Frans en Vlaams gezeverd, Patrick (onze schatbewaarder!) gooit zijn munten weg omdat het gerinkel stoort.

Dan gaat er een gsm rinkelen. Luc neemt zijn tijd om te discuteren aan meer dan 16km per uur. 1 van de Walen zegt iedereen goeiendag onderweg en een andere stopt plots bij het 6km bord en loopt terug. Hij zal waarschijnlijk al ingezien hebben dat hij in deze groep beter voor het kleingeld van Patrick kiest. Jef komt ons vervoegen (per fiets). Ik wil indruk maken en ga aan de kop lopen tot ... ik na enkele honderden meters de verkeerde afslag neem. Wijselijk laat ik Luc nu de forcing voeren.

 

Patrick is intussen afgeslagen op weg naar een eerste plaats in zijn categorie. We blijven met 3 over voor de 2de ronde. Het tempo gaat lichtjes omhoog en de samenwerking verloopt prima. De 10 mijl komen we in dezelfde tijd door dan 14 dagen geleden de eindtijd was in Oostende-Brugge. Een PR zit erin en dat zeg ik tegen Luc, die het even moeilijk had, maar nu weer naar de kop gaat. Wat een tempomaker! Het zal renderen, want met 1u18'21" blijf ik 4 seconden onder mijn eindtijd van 2011 in Ploegsteert toen Rik Ceulemans me naar de finish schreeuwde.

Bij de finish worden we rijkelijk bevoorraad en zien we ADD'ers Luc Henno en Michel Zielinski binnenkomen met in zijn spoor Ronny Neven die steeds sterker wordt. Nico heeft na enkele km's licht op groen gekregen van Jef om door te gaan en ziet een inhaalrace bekroond met een 18de plaats en top 10 bij de Masters. Wat een debuut!

Christophe, die na een botsing zijn ritme niet meer vond (noot van Christophe: gewoon ook helemaal stuk zat :)), bolt binnen als 11de senior en Tony nestelt zich nog in de top 20 bij de Masters. We vernemen dat Norbert als 19de algemeen gefinisht is en 5de wordt in zijn categorie. Het doet ons plezier dat hij op goede weg is.

Onze dames lopen beiden 1 van hun beste prestaties. Nora is 6 min sneller dan vorig jaar en dat is ruim voldoende voor de overwinning in haar categorie. Ellen spurt naar een gedeelde 5de plaats bij de seniores. Proficiat aan allen!

 

Ook onze trainer had nog enkele, niet te versmaden, vaststellingen gedaan:

- Jean had na 8 km al zo honger dat hij de oprit van een voedingsbedrijf opliep.

- Ronny heeft een originele manier om een tegenstander uit te schakelen. Op een rotonde staat een panikerende dame met haar auto, Ronny snijdt haar de weg af zodat ze in de remmen gaat. Christophe die dacht dat ze wegreed knalt dan achter op de auto.

- Nico, die nu ook weet wat diepgaan op een halve is, was het zo moe dat hij 200 m tevoren de piste wilde oplopen.

 

Buiten dit kan ik alleen maar zeggen dat er goed tot heel goed gelopen is:

- Luc: liep van links naar rechts te huppelen

- Jean: wordt die nooit moe?

- Patrick: een zeer goede 11K ondanks Benicasim en een zware hordentraining op vrijdag

- Ronny: woensdag nog een prikkel en voor de rest afbouwen en energie opdoen voor Lier

- Nico: eindelijk iemand die zich aan de instructies van de trainer houdt. Veel karakter in de laatste 5K en een heel goede eerste halve. Dit belooft voor Brussel.

- Christophe: zo dood als een pier. Nu de supercompensatie zoeken voor Lier.

- Tony en Norbert: zaten in het begin op hun vast tempo maar, moet ik in alle eerlijkheid zeggen hebben ik later niet meer kunnen volgen.

 

Fantastische groep, de paarden gaan weinig werk hebben op het einde van het jaar. (noot van Christophe: ik snap 'm ni!)

Read more...

Lier

Published in BLOG

Na een zware trainingsweek (156km) in voorbereiding van de marathon van Antwerpen sta ik aan de start in Lier, bij het Vlaams Kampioenschap Halve Marathon. Na enkele kilometers inlopen leg ik me te rusten op de hoogspringmat in het atletiekstadion waar de start gegeven wordt. De nacht was extra kort ,niet alleen door het overgaan naar het zomeruur maar dat ook effectief nog willen meemaken om 3uur met als gevolg een stevige kater. Even twijfel ik om deel te nemen maar trainen moet ik toch.

 

Ambitie heb ik niet echt bij het bekijken van deelnemersveld (753) met sterke concurenten in mijn categorie (45+). Met favoriet Mark Jorissen trainde ik deze week al enkele malen en zodoende weet ik dat er nog veel werk aan de winkel is.

Ik start iets rustiger in het groepje van eerste vrouw Karen van Proeyen en enkele AVT hazen. Het is een gedraai en gekeer op de kasseitjes van Lier en ik vind pas echt mijn ritme (en aansluiting) bij het groepje Marc Hiemeleers en Luk Hermans na 5 km (18'29"). Het gaat goed en er staat niet teveel wind dus kan ik zonder nadeel mijn tempo opleggen. Wanneer we terug in het park bij de stad keren, komen we in de grote groep tragere 5 en 10 km lopers terecht.

 

Het is een organisatorische blunder. We slalommen en moeten steeds buitenom door de vele bochten. Daar gaat mijn PR! "Komaan jean, blijven focussen", zeg ik tegen mezelf en het geeft me moed dat we te snel gestartte atleten beginnen op te rapen. Tot mijn verrassing is Kris Jacobs ook daarbij. (even voordien gaf Pascal Vanmarcke al op)

 

Het 15km punt neem ik in 55'50". Alle drank die ik kan bemachtigen neem ik zonder een druppel te verspillen in en hoop zo zonder tempoverlies langs de Nete terug naar het stadion te keren. Het lukt en als 24ste kom ik tevreden over de meet in 1u18'34". Ik kom echter een halve minuut te kort voor brons in mijn categorie. Mark Jorissen heeft zijn favorietenrol wel waargemaakt.

Read more...

Marathon West-Vlaanderen

Published in BLOG

Vrijdagavond,19u55, aan de start van de marathon van West-Vlaanderen. Mijn gevoel twijfelt of het nog zal lukken na mijn uitgerekte voorbereiding.

Tegen trainingsmakker Nico had ik al gezegd: "ik loop op basis van mijn pr, namelijk 2u47'17" en als dit niet lukt is uitlopen aan een trager tempo geen optie.

 

Mijn nieuwe speeltje, een hartslagmeter die me het gewenste tempo aangeeft (met de seconden voor of achter mijn gewenst tempo) zal me daarbij helpen.

Het startschot klinkt! Het tempo voelt goed aan en ik merk dat het zelfs wat trager mag. Een grote groep met de eerste dame op de halve marathon haalt me in zodat ik me fijn uit de wind kan zetten. Een nadeel is dat ik hierdoor een drankpost mis. Niet goed met deze valse warmte maar ik los het op door bij voormalig ultraloopkampioen Mark Vanderlinden om een flesje water te gaan. Hij volgt op zijn fiets 2 van zijn atleten en zegt: "dat gaat u wel ene kosten straks".

 

Het tempo na 10 km is net iets te snel maar alleen in de wind lopen kost evenveel moeite. We draaien rond Ruddervoorde en volgen dezelfde weg terug. Zo kan ik zien dat de marathonlopers in onze groep voor een plaats in de top 10 strijden. Stijn Fincioen loopt dan met een Noord-Afrikaan al ruim aan de leiding.

Met de wind nu in de rug en de afstand naar de finish op de "halve" in zicht laat ik het versnellend groepje gaan. Na 15km (59´28") lig ik nog enkele seconden voor op schema, maar ik heb geen goed gevoel. Een sportdrank zou nu goed doen, maar de organisatie heeft voor cola, water en icetea gekozen, aangevuld met rozijnen en bananen. Dom van mij om niet zelf voor sportdrank te zorgen. Dan maar verder op water. In mijn hoofd is er een tweestrijd aan de gang. Halfweg stoppen of toch doorgaan. Ik schakel terug op een comfortabele 4'10" per km en vind de loopvreugde terug. In het centrum van Torhout krijg ik wat afleiding door de vele mensen en live muziek. De meeste lopers komen nu aan, maar enkele honderden moeten nu verder. Het wordt weer stil en de donkere stem in me krijgt de bovenhand: Jean nog zo'n lange ronde, dat heeft toch geen zin. Ok! Je hebt gelijk, ik stop ermee.

 

Nog even aan een seingever vragen waar de sporthal is, maar de brave man moet me het antwoord schuldig blijven. Net dan komt Marc Hiemeleers voorbij en roept: Kom Jean, mij gaat het ook niet vandaag. Hij reikt me zijn flesje water aan en samen lopen we verder. Het is nu wat koeler en dat bevalt me. Marc loopt een fijn tempo en we zitten nog steeds vooraan in de wedstrijd. Ik probeer mijn doelen bij te werken en enkel om een goeie plaats te strijden. Maar dan na zo'n 24km stop ik en draai ik me om richting douches. De geest wil, meer nog dan het lichaam, rust. Ik ben dan na een uurtje over mijn ontgoocheling heen nadat ik beslist heb het lopen enkele weken naar de achtergrond te dringen.

Read more...
Subscribe to this RSS feed