Jean Tempels

Jean Tempels

De zondvloed en de Tempeliers

Published in BLOG

Eindelijk zomer! In Hermalle/Huy hangt een festivalsfeertje.

Ellen en ikzelf hebben er zin in.We begroeten de stilaan bekende gezichten en verkennen het 2,7 km lange rondje dat we 4 x zullen lopen. Een wat a-typische Condroz wedstrijd met overwegend asfalt, maar het lastige parcours zal ons dwingen voorzichtig te starten.

 

We hebben ons goed opgewarmd en ik zit dadelijk in het goede ritme, zo rond de 30ste plaats. Door mijn longziekte heb ik nu andere concurrenten zoals Benoit Schoemaeckers die door zijn regelmaat voor mijn in de stand staat. Ik zie hem met favorieten Dochain, Robinet en Freddy Loncar meegaan en bedenk dat hij ofwel veel verbeterd is ofwel dit zal bekopen. Ondanks de halvering van mijn week kilometers en maandenlang geen interval training meer gedaan te hebben, voel ik dat er kracht in de benen zit. Het geeft me dan ook een goed gevoel dat ik bij Marc Vrancken kan aanpikken, 1 van de favorieten bij de 50+. Op het einde van de 2de ronde komen we dan stilaan terug op Benoit en Freddy.

 

Tijdens de beklimming (in 2 trappen) barst een onweer los waardoor ik meer zuurstof krijg en de gas nu volledig open draai. Ik passeer Freddy, Marc en de verraste Benoit. Ze blijven echter vechten en net voor de top komen ze weer aansluiten. Ik duik als eerste het inmiddels gladde graspaadje in. Net voor ik weer het asfalt op draai hoor ik een valpartij achter me. Benoit is tegen de grond gegaan en heeft daardoor de rest wat opgehouden. Nu nog even doorduwen en genieten van mijn 16de plaats algemeen en 4de V1. Dit voelt aan als een overwinning. Er is wel nog een hele weg te gaan, want ik ben nog bijna 2 minuten achter Pierre Dochain.

 

Ellen loopt vandaag een prima wedstrijd beloont met een 10de plaats bij de dames. Na uitgelopen te hebben en een ijskoude douche wringen we ons tussen de feestende menigte. Een goede DJ krijgt ons op de dansvloer.

 

 

Villers-le-Temple 29 juli 2016

Villers-le-Temple, vesting van de tempelierorde, meer heeft Tempels niet nodig om gemotiveerd aan de start te staan. Samen met ridders Sven en Nys en hofdames Nora, Gavina en Elena neem ik een snelle start, maar na het plaatselijke rondje van 700 m besef ik dat niet mijn hoofd, maar mijn lichaam bepaalt hoe ik zal lopen. Stap per stap, Jean! Oh, wat dalen we veel in de aanvangsfase! Dit belooft voor het slot.

 

De regen van de laatste dagen heeft een groot deel van het parcours in een modderpoel herschapen en mijn 'zomertrails' hebben moeite me in het spoor te houden. Net als ik besluit om het wat rustiger aan te doen komt Marc Vrancken aansluiten en neemt me op sleeptouw.

 

De beklimmingen zijn lastig, maar beloopbaar en daar ben ik al heel blij mee. Moe, maar tevreden met een 19de plaats en 6de V1 kom ik in het feestende dorpje aan.

 

Samen met Patrick (7de V2), Sven (43ste senior), Ellen (12de dam), Gavina (6de AI2) en Nora (10de AI2) doen we onze cooling down op de dansvloer onder de kerktoren. Het was weer top!

Read more...

Ombret & Havelange

Published in BLOG

Ombret aan de maas is een klein rustig dorp zonder veel bezienswaardigheden,maar de mooie natuur is dichtbij. Deze jogging de Poudingues dankt haar naam aan mooie rotsformaties. We lopen er aan de bovenkant met een blik in de diepte. Er is nog een kans voor mij om de 2de plaats in de eindstand te pakken maar dan zal ik vandaag en volgende week in Havelange voor Frederik Robinet moeten eindigen. Deze laatste is een snelle starter en goed klimmer. Hij laat me dan ook snel achter in het eerste gedeelte dat overwegend stijgt tot km. 7 alvorens de 5 dalende kilometers aan te vatten. Op de top kom ik door als 13de en bedraagt mijn achterstand 200meter. Gelukkig zijn er nog enkele lopers tussen ons waaronder Dominique Matty die me op sleeptouw nemen. Hoe steiler bergaf hoe sneller ik terug kom op frederik, en rond km 10 ga ik erop en erover. Ik zal nog 8ste worden en sta als 3de V1 op het podium.

 

1 Week later maken we een verre verplaatsing naar Havelange bij Ciney. Het is één van de makkelijkste parkoers maar na 2 km kijk ik al tegen een achterstand van 150 meter aan. Een km. verder komen we op een ongelijke veldweg. Het door mekaar schudden zorgt er blijkbaar voor dat mijn motor aanslaat en loop ik makkelijk van de éne naar de andere loper, telkens even schuilend voor de sterke tegenwind. Ik kom nu bij het groepje Robinet.

Verstandig zou nu zijn om even uit de wind te gaan rusten maar ik voel me sterk en passeer hen met een lange versnelling. Zijn haas probeert hem nog mee te trekken maar hij zal me achteraf zeggen dat hij op dat stuk kapot gegaan is. De "haas" probeert dan maar alleen het gat te dichten om zo mijn 3de plaats af te snoepen. Het puntensysteem is zo dat deze wedstrijd voor mij vervalt bij een 4de plaats.

 

Blijven gaan dus waardoor ik nader op de 2 leiders bij V1;Pierre Dochain en diens haas. We zijn echter te dicht bij de finish en ik ben al blij dat ik binnen de minuut van hen als derde V1 en 8ste algemeen zal eindigen. In de laatste wedstrijd volgende maand zal ik enkel moeten finishen tenzij dat Frederik Robinet 1ste of 2de wordt.

Read more...

Allez! Alleur!

Published in BLOG

"Vous êtes courageux!" riep de speaker van dienst meermaals door de speakers. En gelijk had-ie: 10 maart en de temperatuur flirtte met het vriespunt, de sneeuwregen en wind sneden in onze gezichten. Met 8 waren we, en alle 8 trokken we net voor de start toch nog iets warmers aan. 't Was nodig.

 

"Fuck!" dacht ik vanmorgen. Niet alleen omdat de wekker vroeg afliep, ook omdat de goesting even diep zat als de temperatuur.

Vooral dankzij die temperatuur. Toch maar opgestaan en richting Patrick getrokken, samen op naar Alleur. Ronny, Tony en Norbert waagden zich aan de 21k vandaag. Luc, Patrick, Nora, Piet en ik (Christophe) stonden samen met de drie gekken aan de start van de 11,1. De drie hoofdafstanden stonden inderdaad samen aan het vertrek, en dat is ongeveer het enige minpuntje aan de schitterende organisatie. Net als de koude douches trouwens.

 

Echt opwarmen deden we niet, niemand had goesting. Naar de start dan maar! Wat groen lachen, terugdenken aan Benicasim en dus de zon.

Zelf was ik slecht weg, heel slecht. Na 1km kon ik mijn wagonnetje pas aanhangen bij Luc, die tot km 7,5 zijn wedstrijd opofferde voor mij. Waarvoor dank! Luc had natuurlijk nog reserves en klokte een eindtijd van 39'26, goed voor een 4e plaats en categoriewinst. Zelf kon ik mijn gemiddelde, tot mijn eigen verbazing, handhaven: 40'09 en 3'36 gemiddeld. Dik PR, dankzij Luc.

 

Patrick koos voor een rustigere start, maar schoof gestaag op. Hij finishte op plaats 12 in 42' rond. Piet bewonderde onderweg de Nederlandse winnares, hij kwam binnen na 45'03 als 19e.

1u01'22 was de eindtijd van Nora, en zij won net als Luc, en tot haar grote verbazing, haar categorie.

 

Terwijl wij onder onze koude douche stonden, voelden we mee met zij die nog een tweede ronde moesten afwerken. Maar slechten deden ze dat zeker niet!

Ronny finishte in 1u25'10, content maar ook met een dubbel gevoel. Had hij in het begin iets feller moeten bijten? Tony toonde zijn vorm: 1u30'48 en zet vanaf nu zijn zinnen op een voorjaarsmarathon. Norbert klokte ook sneller dan in Benicasim: 1u34'10 en hij was zeer terecht tevreden!

Onze 'gekken' op 'de halve' deden het dus uitstekend. En allemaal zetten we iets neer dat ons doet watertanden naar de rest van het seizoen.

 

De weersomstandigheden heb je niet voor het kiezen, maar de organisatie verliep strak. Volgend jaar zien ze er ons misschien weer! Alvast bedankt aan Luc en Michel voor de tip.

Read more...

Mescherbergloop

Published in BLOG

Half december wordt er In Eysden, net over de grens, een mooie wedstrijd gelopen. Je loopt er door veld, bos en weide een afstand van 5, 10 of 15 km. Scherprechter is een steile flank met ik-weet-niet-hoeveel trappen. Met een kleine groep van Paluko (Patrick,Ronny en Jean), aangevuld met Dirk Claessen, kameraad van Jean en dorpsgenoot van Nico, die veiligheidshalve voor een rustige duurloop kiest om zijn kuit te sparen, rijden we samen naar de mooie Voerstreek.

 

Nadat we deze week het slechte nieuws vernamen dat Peter opnieuw zijn kuit blesseerde, en we nadien een verdiende preek kregen van onze trainer Jef, kwamen we allen overeen om niet voluit te gaan vandaag.

Met 850 staan we aan de start waarvan het grootste deel (560) de langste afstand kiest. Het is een lekker weertje en niet enkel Ronny heeft een korte broek aan. Hij is ook diegene die het meest van het parkoers zal genieten want tijd is vandaag van ondergeschikt belang.

 

Dirk, die achteraan gestart is, komt op de lange helling na het dorpje Mesch bij Jean. Zij zullen de hele tijd haasje over spelen. Dirk loopt steeds weg op de hellingen maar is zeer voorzichtig in de afdalingen.

Patrick is al na 1km, tijdens de doortocht in de weide, uit het oog verdwenen. Hij voelt zijn benen niet, maar dat hebben we op training al ondervonden. Hij is stilaan naar een piek aan het groeien om klaar te zijn voor het provinciaal kampioenschap cross waar hij als piepjonge 55+ kan deelnemen.

Jammer dat hij vandaag nog iets te jong is want de nu 1ste 55+ komt niet eens in zijn buurt. Toch haalt hij een 3de plaats bij de 45+ en staat hij als 25ste algemeen te pronken op het eerste blad.

 

Achteraf vertelt Patrick dat hij enkel de 3 laatste kilometers doorgetrokken heeft. Ruim 2 minuten later komt eerst Dirk, op korte afstand gevolgd door Jean, binnen in 1uur 06. Ronny zit dan in de laatste kilometer en zal na de aankomst vol lof over het parkoers praten.

 

De Mescher Bergloop is een prachtige loop waar allen zeker terug komen!

Read more...
Subscribe to this RSS feed