Jean Tempels

Jean Tempels

Ombret & Havelange

Published in BLOG

Ombret aan de maas is een klein rustig dorp zonder veel bezienswaardigheden,maar de mooie natuur is dichtbij. Deze jogging de Poudingues dankt haar naam aan mooie rotsformaties. We lopen er aan de bovenkant met een blik in de diepte. Er is nog een kans voor mij om de 2de plaats in de eindstand te pakken maar dan zal ik vandaag en volgende week in Havelange voor Frederik Robinet moeten eindigen. Deze laatste is een snelle starter en goed klimmer. Hij laat me dan ook snel achter in het eerste gedeelte dat overwegend stijgt tot km. 7 alvorens de 5 dalende kilometers aan te vatten. Op de top kom ik door als 13de en bedraagt mijn achterstand 200meter. Gelukkig zijn er nog enkele lopers tussen ons waaronder Dominique Matty die me op sleeptouw nemen. Hoe steiler bergaf hoe sneller ik terug kom op frederik, en rond km 10 ga ik erop en erover. Ik zal nog 8ste worden en sta als 3de V1 op het podium.

 

1 Week later maken we een verre verplaatsing naar Havelange bij Ciney. Het is één van de makkelijkste parkoers maar na 2 km kijk ik al tegen een achterstand van 150 meter aan. Een km. verder komen we op een ongelijke veldweg. Het door mekaar schudden zorgt er blijkbaar voor dat mijn motor aanslaat en loop ik makkelijk van de éne naar de andere loper, telkens even schuilend voor de sterke tegenwind. Ik kom nu bij het groepje Robinet.

Verstandig zou nu zijn om even uit de wind te gaan rusten maar ik voel me sterk en passeer hen met een lange versnelling. Zijn haas probeert hem nog mee te trekken maar hij zal me achteraf zeggen dat hij op dat stuk kapot gegaan is. De "haas" probeert dan maar alleen het gat te dichten om zo mijn 3de plaats af te snoepen. Het puntensysteem is zo dat deze wedstrijd voor mij vervalt bij een 4de plaats.

 

Blijven gaan dus waardoor ik nader op de 2 leiders bij V1;Pierre Dochain en diens haas. We zijn echter te dicht bij de finish en ik ben al blij dat ik binnen de minuut van hen als derde V1 en 8ste algemeen zal eindigen. In de laatste wedstrijd volgende maand zal ik enkel moeten finishen tenzij dat Frederik Robinet 1ste of 2de wordt.

Read more...

Allez! Alleur!

Published in BLOG

"Vous êtes courageux!" riep de speaker van dienst meermaals door de speakers. En gelijk had-ie: 10 maart en de temperatuur flirtte met het vriespunt, de sneeuwregen en wind sneden in onze gezichten. Met 8 waren we, en alle 8 trokken we net voor de start toch nog iets warmers aan. 't Was nodig.

 

"Fuck!" dacht ik vanmorgen. Niet alleen omdat de wekker vroeg afliep, ook omdat de goesting even diep zat als de temperatuur.

Vooral dankzij die temperatuur. Toch maar opgestaan en richting Patrick getrokken, samen op naar Alleur. Ronny, Tony en Norbert waagden zich aan de 21k vandaag. Luc, Patrick, Nora, Piet en ik (Christophe) stonden samen met de drie gekken aan de start van de 11,1. De drie hoofdafstanden stonden inderdaad samen aan het vertrek, en dat is ongeveer het enige minpuntje aan de schitterende organisatie. Net als de koude douches trouwens.

 

Echt opwarmen deden we niet, niemand had goesting. Naar de start dan maar! Wat groen lachen, terugdenken aan Benicasim en dus de zon.

Zelf was ik slecht weg, heel slecht. Na 1km kon ik mijn wagonnetje pas aanhangen bij Luc, die tot km 7,5 zijn wedstrijd opofferde voor mij. Waarvoor dank! Luc had natuurlijk nog reserves en klokte een eindtijd van 39'26, goed voor een 4e plaats en categoriewinst. Zelf kon ik mijn gemiddelde, tot mijn eigen verbazing, handhaven: 40'09 en 3'36 gemiddeld. Dik PR, dankzij Luc.

 

Patrick koos voor een rustigere start, maar schoof gestaag op. Hij finishte op plaats 12 in 42' rond. Piet bewonderde onderweg de Nederlandse winnares, hij kwam binnen na 45'03 als 19e.

1u01'22 was de eindtijd van Nora, en zij won net als Luc, en tot haar grote verbazing, haar categorie.

 

Terwijl wij onder onze koude douche stonden, voelden we mee met zij die nog een tweede ronde moesten afwerken. Maar slechten deden ze dat zeker niet!

Ronny finishte in 1u25'10, content maar ook met een dubbel gevoel. Had hij in het begin iets feller moeten bijten? Tony toonde zijn vorm: 1u30'48 en zet vanaf nu zijn zinnen op een voorjaarsmarathon. Norbert klokte ook sneller dan in Benicasim: 1u34'10 en hij was zeer terecht tevreden!

Onze 'gekken' op 'de halve' deden het dus uitstekend. En allemaal zetten we iets neer dat ons doet watertanden naar de rest van het seizoen.

 

De weersomstandigheden heb je niet voor het kiezen, maar de organisatie verliep strak. Volgend jaar zien ze er ons misschien weer! Alvast bedankt aan Luc en Michel voor de tip.

Read more...

Mescherbergloop

Published in BLOG

Half december wordt er In Eysden, net over de grens, een mooie wedstrijd gelopen. Je loopt er door veld, bos en weide een afstand van 5, 10 of 15 km. Scherprechter is een steile flank met ik-weet-niet-hoeveel trappen. Met een kleine groep van Paluko (Patrick,Ronny en Jean), aangevuld met Dirk Claessen, kameraad van Jean en dorpsgenoot van Nico, die veiligheidshalve voor een rustige duurloop kiest om zijn kuit te sparen, rijden we samen naar de mooie Voerstreek.

 

Nadat we deze week het slechte nieuws vernamen dat Peter opnieuw zijn kuit blesseerde, en we nadien een verdiende preek kregen van onze trainer Jef, kwamen we allen overeen om niet voluit te gaan vandaag.

Met 850 staan we aan de start waarvan het grootste deel (560) de langste afstand kiest. Het is een lekker weertje en niet enkel Ronny heeft een korte broek aan. Hij is ook diegene die het meest van het parkoers zal genieten want tijd is vandaag van ondergeschikt belang.

 

Dirk, die achteraan gestart is, komt op de lange helling na het dorpje Mesch bij Jean. Zij zullen de hele tijd haasje over spelen. Dirk loopt steeds weg op de hellingen maar is zeer voorzichtig in de afdalingen.

Patrick is al na 1km, tijdens de doortocht in de weide, uit het oog verdwenen. Hij voelt zijn benen niet, maar dat hebben we op training al ondervonden. Hij is stilaan naar een piek aan het groeien om klaar te zijn voor het provinciaal kampioenschap cross waar hij als piepjonge 55+ kan deelnemen.

Jammer dat hij vandaag nog iets te jong is want de nu 1ste 55+ komt niet eens in zijn buurt. Toch haalt hij een 3de plaats bij de 45+ en staat hij als 25ste algemeen te pronken op het eerste blad.

 

Achteraf vertelt Patrick dat hij enkel de 3 laatste kilometers doorgetrokken heeft. Ruim 2 minuten later komt eerst Dirk, op korte afstand gevolgd door Jean, binnen in 1uur 06. Ronny zit dan in de laatste kilometer en zal na de aankomst vol lof over het parkoers praten.

 

De Mescher Bergloop is een prachtige loop waar allen zeker terug komen!

Read more...

Provinciaal Kampioenschap veldlopen

Published in BLOG

Onder impuls van Patrick, die als eerste doel dit jaar het PK in Kiewit en nadien het BK in Rotselaar in zijn agenda had staan, liet ik me overhalen om mee te doen aan het provinciaal kampioenschap veldlopen in Kiewit. Ook Luc had een grote kans op een goed resultaat.

 

De mannen van team paluko lieten op training dit jaar al zien dat het voortreffelijk ging. Stiekem hoopte ik op een 3de plaats na de ongenaakbare Patrick Vandebosch en Pascal Van Marcke.

Na de korte startstrook werd de Finse piste opgedraaid. Je kon het je hier niet permitteren om te ver achteraan te zitten in deze grote bende - daarom had ik me stevig opgewarmd. Na enkele honderden meters sloot ik bij Patrick aan. We liepen dadelijk aan een stevig tempo. Na enkele rondes om beurt kop gedaan te hebben, naderden we op een groepje met Peter Maris die in 3de stelling lag in de categorie +45, de mijne dus. Patrick zette me keurig af aan de staart van deze groep. Hij had op dat moment al een behoorlijke voorsprong op de 2de in de categorie +55. Ook moest hij oppassen in het bosje waar korte bochten elkaar opvolgden om geen verrekking op te lopen.

 

Het grasveld rond de vijver komt me goed uit om het gaatje tot bij Peter te dichten. Ik heb nu geen andere keuze dan er een hoog tempo op na te houden om hem onder druk te zetten. Hij zal echter nog 2 maal snel over komen en zelfs een kloofje slaan alvorens te kraken.

Luc is intussen uit mijn zicht verdwenen. Hij is ook in een hevige strijd verwikkeld maar zal uiteindelijk aan het langste eind trekken.

Ook de pezen van Patrick houden het en hij loopt met een minuut voorsprong op Mark Hiemeleers naar een dik verdiende gouden medaille.

 

Aan de finish wordt mijn kaartje niet opzij gehouden, een teken dat ik niet bij de eerste 3 ben, maar toch heerst er een gevoel van tevredenheid om de goeie test. Na de wedstrijd kijk ik even mee naar de aankomst van het WK veldrijden als ik plots mijn naam hoor afroepen. Ik mag toch op het laagste podiumtrapje. Even later staan de fiere Luc en Patrick zelfs 2 treden hoger.

Proficiat mannen!

 

Ook van de rest van de groep: wij zijn fier op jullie! Woensdag weer een Duvel Special Act?

Read more...
Subscribe to this RSS feed