Jean Tempels

Jean Tempels

Verslagje van 4 wedstrijden

Published in BLOG

Het is nooit fijn om verslagen te schrijven als het minder gaat.

 

Aanvankelijk dacht ik dat het om een zonnesteek ging maar 2 weken verder is er nog steeds geen diagnose. De hoofdpijn blijft en van tijd tot tijd maak ik koorts.

 

Omdat de bonuspunten zo belangrijk zijn in de Challenge Condrozien besliste ik beide wedstrijden mee te joggen. Het zijn de enige kilometers die ik deze 14 dagen zal lopen. Het is wel fijn dat mijn concurrenten me steeds komen opzoeken om te zien hoe het gaat en me te zeggen dat ze de strijd missen.

 

In Bois en Borsu, op 13 mei, is het licht glooiend en lopen we van de éne naar de andere boerderij. De sfeer is er uitgelaten en wanneer ik als 180 ste over de meet kom is het feest al losgebarsten.

 

In Modave, op 21 mei, ben ik niet alleen want Nora en Ellen en ook Patrick zijn van de partij.

Ellen en Nora genieten van hun wedstrijd en ik neem me voor Patrick een beetje te hazen als het kan. Wetende dat de eerste 500 meter steil bergaf gaan kan ik wat voorsprong nemen om na de lange klim in de buurt te zijn van onze berggeit. Dit plannetje lukt en we bevinden ons rond de 25ste plaats. soms moet ik een gaatje laten maar dan is er steeds weer een technisch stukje of een afzink waardoor ik weer kan aanpikken.De man uit Vreren heeft echter weer goed getraind de laatste 2 weken en in de uitloop van een steile klim is hij weg. Net voordien kruist een volwassen das ons pad. Het parkoers is weer heel afwisselend en het is genieten op het paadje langst de rivier. Op km 10 zie ik dat Patrick het net als in Fraiture weer moeilijk heeft maar deze keer kan hij zich herpakken en op een 29ste plaats finishen, goed voor een 4de plaats bij de V2. De rangschikking van onze dames en mezelf vallen bij deze prestatie in het niets.

 

Woensdag 25 mei trokken we met een grote afvaardiging Palukolopers naar de Estafetteloop in Tienen. 10 ploegen in paluko-shirts, das mooi om zien.

Dit had tot gevolg dat er weer een gezonde competitie ontstond en sneller liepen dan voorzien.

 

2 dagen later sta ik dus met stijve spieren aan de start van de langste (16.6km) manche in het Condrozcriterium. Niet erg en het helpt me in te tomen na 3weken slecht voelen. De bloedresultaten hebben aangegeven dat mijn lichaam het virus bijna de baas is.

 

Ik ben niet alleen vandaag; Nora en Patrick zijn er ook en ik neem me voor om er een duurloop van te maken samen met de man van Vreren. Een 2 tal uurtjes voor de start heeft een wolkbreuk het parkoers tot een modder speeltuin herschapen. We lopen vandaag hetzelfde rondje als vorig jaar maar dan in omgekeerde richting. Patrick voelt zich goed en loop al snel van me weg. Niet erg ,want nu kan ik echt gaan genieten van het mooie glooiende Condrozlandschap. Achteraf blijkt dat Patrick steeds sneller is gaan lopen en als 4de V2 binnenloopt. Alweer een plaatsje winst en het podium komt nu wel heel dichtbij.

 

Nora heeft een superdag en zal als eerste vrouw algemeen over de finish komen.

...of toch niet? Blijkt dat ze de nummer van Patrick opgespeld heeft.

 

Voor mezelf lijkt de periode van kommer en kwel bijna voorbij en kan ik weer gaan trainen. Ik heb gedaan wat ik moest doen nl. die 4 wedstrijden uitlopen en de bonuspunten verzamelen. Ik sta er nog niet zo slecht voor inde stand want 2 van mijn 3 concurrenten misten 1 van die 4 wedstrijden en dankzij de deelname van goeie lopers in Vyle konden ze niet meedoen voor de winst.

 

Read more...

Jean neemt vrienden mee!

Published in BLOG

Zaterdag 30 april, de laatste regendag, maar ik rijd even naar Fraiture om er het parcours van volgende week te verkennen. Ik kom de laatste weken wat te kort om bovenaan het klassement mee te spelen en zoek op deze manier wat verbetering.

De ribben doen nog een beetje pijn, maar dat komt in orde net als de rug. Zoals Bertho Beusen vroeger zei: "Wat vanzelf komt, moet ook vanzelf weer weg gaan."

 

Na een goede Tungrirun waarvan ik vooral de stap vooruit van onze laatst bijgekomen Paluko leden onthoud, staan Nora en Patrick, Ellen en ik, op de weide van Fraiture. (ter plaatse noemen ze dat het B voetbalplein). Een typische cross start is het. Namelijk zeer breed en na 100 m een smalle trechter in, met een put waar ze een grote plank op gelegd hebben.Patrick zegt me achteraf dat die plank al na enkele tientallen lopers ervan af vloog. Deze dingen kunnen enkel in Wallonië!

 

Er vormt zich snel een groepje van 6 koplopers, allemaal seniors. Hierachter een groepje van 2 V2´s met daaronder de bekende marathon loper Thierry Faveau. En de 4 bekende V1's Dochain, Vanderblinck, Lopez Nava en mezelf. Het kost me veel moeite om mee te gaan tijdens de lange aanvangsklim en net voor de top hebben Dochain, Vanderblinck en Faveau, de betere klimmers, een klein gaatje dat we tijdens de doortocht van bos en veld weer dicht lopen. We spreken nu van km 4 en de eerste van de 3 zware hellingen komen er aan. Ik ben de eerste die lost. Boven meet ik al 100 m achterstand! Gelukkig zijn er na de beruchte Chaussée Romaine geen extra meters aangesmeerd! 2 seniors zijn al uitgestapt en daardoor bevind ik mij op plaats 10. Dat is goed, maar wat zijn die veteranen sterk! Na een mooie single track afdaling tot bij een meertje staan we aan de voet van de plaatselijke muur van Huy:' l'assencion du facteur'. De arme stakker, van toen er nog geen elektrische fietsen bestonden.Al snel moet ik stappen en boven gekomen stel ik vast dat ik in groep 3 ben terecht gekomen met u raadt het al, enkel V1´s en V2´s. Op 1 beklimming 5 plaatsen achteruit. Nu speelt het parcoursverkenning echter een belangrijke rol; in de lange bosdreef haal ik ze allemaal weer bij en samen met een V2 maak ik me los van de anderen. Er volgt een asfaltweg met panoramisch zicht en een ongelijk liggend graspad tot het dorpje Fraiture. Ik zie nog steeds Lopez Nava en Vanderblinck voor me uitlopen, maar Dochain heeft vandaag een superdag en zal als 4de algemeen eindigen. Ik moet me echter blijven inspannen om 2 V1´s af te houden. Het lukt en een 9de plaats is mijn deel. Goed, maar niet goed genoeg voor een podiumplaats. Patrick komt even later binnen en zegt me alle hellingen te zijn opgelopen. Dat is straf en hij zal daarmee 1 van de enigen zijn vandaag. "Tot km 10 ging het prima vertelt de berggeit van Vreren, maar tijdens de laatste 3 km verlies ik 15 plaatsen." Desondanks eindigde hij als 7de V2 en maakt zich als doel tijdens de volgende wedstrijden enkele plaatsen op te schuiven.

 

Ik ga nu al loslopend op zoek naar Ellen en Nora die samen een rustig tempo afspraken omdat Ellen fris wil zijn voor de halve marathon van Visé. Toch kom ik ze al snel tegen. Zo traag was het dan ook weer niet en ik hoop dat dit geen zware benen zal opleveren voor zondag.

 

Read more...

Challenge Condrosien: episode 16!

Published in BLOG

De 16de wedstrijd van de Challenge Condrosien is in het kleine Anthisnes.

 

Het mooie dorp met de smalle straatjes is eigenlijk niet voorzien om zoveel auto´s kwijt te kunnen raken, maar zoals gewoonlijk maken de Walen er zich niet druk om en uiteindelijk plakken alle voertuigen tegen één of andere steile wand. Ik hoef niet te zeggen dat we ons weer aan stevig klimwerk moeten verwachten.

 

Zoals altijd gaan we op de geur van de BBQ af op zoek naar de inschrijftafel, maar deze keer komen we bedrogen uit. Er is ook een rallye met oude tractoren en wagens en bijhorende kraampjes waar we enkele mooie bierglazen op de kop tikken. Even later warm ik op met Robinet die me het parcours uitlegt. Hij vertelt me dat hij hier vorig jaar al na 4km geparkeerd stond. Het doet me besluiten om relatief rustig te starten. Na het startschot op het plaatselijk voetbalveld klimmen we het dorp uit. Robinet en Dochain lopen 100m voor me uit en ook Didier Lopez Nava zegt me vriendelijk goeiendag alvorens me achter te laten. Een steile klim in het bos wordt gevolgd door een moeilijke stenige afdaling. Toch ben ik content met mijn keuze om voor het eerst 'normale' sloffen aan te doen. We komen in het gehuchtje Roc waar we via een slingerende beklimming onze concurrenten kunnen bekijken. De 3 V1's lijken weg te lopen en achter me heeft er zich een groepje gevormd dat snel dichterbij komt. Tijd om een versnelling hoger te gaan na 1/3de cours.

 

De mannen voor me lopen nu niet meer uit en er komt uit de achtergrond slechts ééntje zwaar hijgend aansluiten. Ik vermoed dat het Vrancken is, maar 2 km verder als hij voor het eerst kan overnemen blijkt het een andere V2 te zijn; Essabri.

 

Samen rapen we enkele jongeren op en ik zie dat ook Robinet heeft moeten lossen vooraan. Ideaal senario dus voor ons, mijn gezel wil Vrancken niet laten terug komen en ik wil die derde plaats pakken. Er volgen nog 2 steile beklimmingen en dito afdalingen alvorens we bij het bordje 11 km komen om de laatste vrij vlakke 1300 m te doen. Na 2 versnellingen lukt het me om Essabri los te schudden en kom daardoor bijna in het spoor van Frederic Robinet, maar deze heeft nog een eindversnelling in de benen om net voor me binnen te lopen. Ellen bevestigt haar goede vorm met een 8ste plaats bij de dames, ze lijkt klaar voor de halve marathon van Grivignée.

 

Read more...

Jean en Ellen: Door de wind, door de regen, bij zon en bij warmte!

Published in BLOG

Het toeristisch dorp aan de Ourthe is de gastheer van de 15de “Condroz “ wedstrijd.

 

Een beetje atypisch want geografisch niet Condroz gebied. Helemaal niet erg voor ons. Want nu krijgen we Ardense rotsen voorgeschoteld. Zoals steeds in Wallonië heeft de plaatselijke joggingclub eigenaardige organisatiekronkels.

 

We starten met een grote bende in de sporthal en moeten dan via een kleine opening naar buiten waar een bocht van 120° ligt. Ik start daarom op de eerste rij; Een goede keuze zo blijkt want mijn concurrenten komen pas na 1 km langszij. Ellen heeft minder geluk. Door laat toiletbezoek moet ze achteraan aansluiten en zal ze pas na enkele kilometers “haar” plaats innemen. Het parkoers is vandaag veel steniger en de eerste helft overwegend stijgend. Ik heb als doel mijn 3de plaats te verstevigen en moet daarvoor Benoit Schoumaekers achter me zien te houden maar deze heeft andere plannen en snelt me in de eerste klim voorbij. Ik laat hem begaan en zal hem nog voor het hoogste punt weer bijhalen. Ik voer nu strijd met de nummers 1 en 2 in de V2 categorie en zal hen pas in de slotfase tijdens een technische afdaling op achterstand zetten.

 

Ik finish als 11de algemeen en 3de V1. Eindelijk nog eens podium en Robinet, de 2de is niet zo ver voor me. Ik zal zijn plaats volgende weken blijven bestoken.

 

Ellen zie ik snel de moeilijke afdaling nemen. Ze bekroond haar inhaalrace met een 8ste plaats. Ze finisht tegenwoordig regelmatig in de top 10 en verstevigd haar 7de plaats in de tussenstand.

 

Een lekker forelletje zou nu wel smaken…

Trail des deux Ours Nandrin

Deze wedstrijd was me al eerder opgevallen doordat rock en running zouden verenigd worden. In de aanloop naar de halve marathon van Grivignée heb ik wat stevige duurlopen nodig en deze trail van 18 km met 300 hoogtemeters is een goeie training.

 

Ook heb ik goede ervaringen hier, want ik pakte er eerder dit jaar in mijn categorie de overwinning in een wedstrijd van de Condroz Challenge.

 

Samen met Ellen sta ik om 19u aan de start midden op het festival plein. Het is een zelfvoorzienende trail, dus zien we veel rugzakjes en zelfs hoofdlampen voor de lopers van de 30km. Er wordt ons gezegd dat er door het uitzonderlijke weer (30 gr) op 2 plaatsen waterbakken zullen staan; waardoor ik beslis om geen rugzak om te doen, maar een kartonnen beker te vragen bij een italiaanse koffiebar. Deze gaat opgeplooid in mijn zak. Door het warme weer start ik wat rustiger, maar na 2 km bevind ik me toch al in 8ste positie. We lopen in het begin over straat, veldwegen en privé terrein tot bij de splitsing van 5km. Ik kom er als 5de aan en de man voor me draait als enige het lange parcours op. Van nu af aan wordt het mooier! Technische single tracks, afgewisseld met passages door weide, mais en akker, en heel mooie vergezichten vergezeld van een mooie ondergaande zon. Ik haal nummer 3 in en zal de rest van de wedstrijd niemand meer voor of achter me zien. Na de 2de maal mijn bekertje gevuld te hebben bevind ik me op het hoogste punt en daal op de Chaussée Romain richting bos waar het nog steiler afdaalt richting een meer. Hier moesten we tijdens de Condroz wedstrijd in Fraiture, waar ook Nora en Patrick mee deden steil een 'muur' op en verloor ik kostbare plaatsen en tijd, maar nu ben ik vastberaden om niet te wandelen. Het lukt, en voelt als een overwinning, een teken dat het veel beter is met de longen. De volgende km´s is het nog een beetje opletten als ik van een veld het bos induik omdat het wat donker wordt, maar ik doe het nu voorzichtig aan en geniet na 1u20 van de warme welkomst en de koude sproeiinstallatie bij de meet voor het podium. Na wat bijgetankt te worden ga ik terug op zoek naar Ellen en al na 2km komt ze breedlachend als 4de vrouw me tegemoet. Ze is nog heel fris en mist een podiumplaats door de 2 sanitaire stops die ze maakt.

 

Na de douche genieten we nog van de muziek en de warme zomeravond. Als derde kreeg ik een gratis inschrijving voor de trail Des Ardennes in het najaar.

Read more...
Subscribe to this RSS feed