Albacete 10km en halve marathon

Albacete zaterdag 9juni ,

 

Een dag voor de wedstrijd in deze op 600m hoogte gelegen stad beslis ik nog eens een verslag te schrijven. Het is bijna een jaar geleden. De redenen hiervoor zijn de mindere prestaties van mezelf maar ook de sfeer bij Paluko die niet meer is zoals enkele jaren geleden. Een tijd lang dacht ik zelfs weg te gaan, maar we hebben al zoveel mooie momenten meegemaakt en er is bij sommigen nog zoveel goodwill dat ik besliste te blijven.  Om één of andere reden besloot ik na de trainerswissel het schema ook beter te volgen (in mijn geval minder extra km's te doen). Zo kom ik nu frisser aan de start voor de wedstrijden. Een eerste lichtpunt was de halve marathon van Namen waar ik tot op de meet nog mee deed voor de eerste plaats, maar tevreden moest zijn met nummer 2 bij de 50+. Vervolgens besliste ik na een ontgoochelende tungrirun vaker 'nee' te zeggen op het werk en vrijwillige inzet op alle vlak. Ik kreeg weer meer zin in avontuur en lopen. In Vyle et Tharoul (17km)en Hermalle sous Huy (15km) genoot ik van parcours en winst bij V2. Ik was terug op goede weg. Er moest echter nog veel bijgeschaafd worden aan gewicht (te veel duvelkes!) en aan een zwakker wordende rug. Serge Mas mijn osteopaat maakt deze op enkele dagen voor de wedstrijd los.

 

Samen met Ellen, Norbert en Tony doe ik hier voor de 2de keer mee. Toen Laura en Yoerie ons aan deze warme mensen uit de hoogvlakte voorstelden waren we dadelijk verkocht. Het grote voordeel was en is, is dat we dankzij hen en hen vrienden niet als toerist, maar eerder als gast bekeken worden. We komen dan ook iedere keer op authentieke plaatsen waar we op z'n Spaans eten en drinken. 

 

Ik voel vandaag echter nog wat pijn, maar vertrouw erop dat dit voor morgen nog wel goed komt. Gisteren liep ik de eerste stijfheid er nog wat uit en deze voormiddag doen we met ons vieren de wedstrijdvoorbereiding. 8,5 km met enkele versnellingen op het einde. Namiddag na de gebruikelijke tapas gaan Ellen en ik wat rusten. Norbert en Tony verkiezen koolhydraten te stapelen! 

 

10 juni, D-day, 6u30 op om wat te eten en om 8u30 samen komen. Op de trappen naar onder voel ik een hevige steek in de kuit. Even ben ik ongerust, maar ik masseer de spieren wat en loop enkele km's in alvorens me in het eerste startvak te nestelen. Voor een wedstrijd word je steeds gevraagd naar de tijd die je wil lopen en in het verleden vertelde ik altijd wat ik hoopte te lopen. Nu zeg ik 1u22, maar in mijn hoofd zit sub 20. Dit betekent 3'48" per km. Dit tempo ligt me en op km5 besluit ik de groep te verlaten omdat het me te langzaam gaat. Even later word ik enthousiast aangemoedigd door Laura, Pina en Yoerie die zijn lies test door foto's uit kikkerperspectief te nemen. Voor me loopt een dame met een fiets erbij. Het vlagje zegt 3de regionale dame. Ze kan niet aanpikken en als ik mijn km tijd van 3'40" zie begrijp ik waarom. Even later komen er echter weer groepjes lopers over me. Hoe kan dit nu! Ik neem alvast een gelleke terwijl ik dat normaal 2km later zou doen. Het duurt enkele km's voor ik me weer wat beter voel, maar tussen km 14 en 15 ben ik alweer 'plat'. Nu 4'09, 4'12, 4'12, ik zie Yoerie die me mijn 2de gel aanreikt samen met een flesje koel water. Op km 17 ben ik weer vertrokken en het is meteen duidelijk dat ik te weinig koolhydraten in het bloed had, want de volgende km is in 3'52. Ik maak weer enkele verloren plaatsen goed en het tempo blijft rond de 15km per uur, helling inbegrepen. Uiteindelijk finish ik net onder de 1u26. Was ik ooit al zo traag? 3 min later maakt ontgoocheling plaats voor verwondering. Tony komt al binnen. Wat een prestatie Hij blijft er rustig onder, maar alle anderen overrompelen hem met felicitaties. Als hij de laatste 3km niet stil gevallen was had hij op mijn hielen gezeten. Fantastisch! Ik weet op wie ik moet stemmen deze maand! 

 

Ellen en haar haas blijven dit jaar langer samen en dit resulteert in een betere tijd voor haar. 48' op de 10km. Norbert is nauwelijks 150 meter achter haar.

 

ps: voor de Spanjaarden is dit een speciale dag, president Rajoul wordt afgezet en de socialisten nemen over, laten we hopen dat deze lieve mensen wat meer gaan verdienen.

ps2: Als goede Belgen hebben we weer een reden om te vieren , en beleven we weer avonturen maar sinds vorig jaar hanteren we de leuze …. Que pasa en Albacete estara en Albasete …