Februari: Warm en koud!

Dag iedereen, zo vergeet ik niemand.
Hier iets over de maand februari en onze stage in Lanzarote.

 

Vrijdag 09/02 mijn eerste training gemist door Myriam die persé naar het toneel wou, maar moet wel toegeven, het was wel de moeite waard.

 

Christophe Roosen daarentegen heeft geen enkele training gemist. Dus ik na het werk samen met onze viervoeter Zino 8km gaan loslopen in de lichte sneeuw.

 

Zaterdag 10/02 stond er een heuveltraining in Borgloon op het programma. Parcours uitgestippeld door Ronny N. Op de parking en bij het vertrek nog droog, maar echt lang heeft dit niet geduurd, regen en vooral natte sneeuw, ik heb zelfs op een moment onze trouwe bevoorrader naar huis gestuurd, hij moest nog met zijne fiets naar Tongeren rijden en hij was al zeiknat. ' n Dikke merci Raph voor de warme drank die je voor ons had klaar gemaakt. Voor de parcoursbouwer ook een dikke merci, ik ben op plaatsen gekomen waar ik nog nooit was geweest, al heb ik jaren met de joggingclub van Borgloon vele straatjes en wegen doorkruist. Door het slechte weer neemt Pascal een kortere weg om uit te komen ergens bij de dames. Na een tijdje lost Patrick ook de groep en na 11 km geeft El Follador er ook de brui aan, hij is choco ;-) het gelleke dat hij van CR heeft gekregen is te laat, dit kan ik niet laten liggen Tony, “je was choco”. Ik blijf dan maar bij hem want hoe weet hij anders de weg? Vier van de 8 lopers: Ronny, Jean, Gert en CR lopen het volledige parcours dat Ronny had uitgestippeld, om als laatste de mot op te lopen en te eindigen op het speelhof.

 

Maandag 12/02 herstelloop! Alé normaal toch. Bij die herstelloop gaat het soms nogal eens fout doordat we ons niet aan het tempo houden dat we moeten volgen. Ellen waagt het soms om met ons mee te gaan voor een km of 8 aan een tempo van 5min/km. Op Overheam beslist Ellen om ons tegemoet te lopen zegt Jean. Christophe R moet lopen aan 4.20/km om ons, Piet, Cas, Dimitri, Larissa en ik bij te benen. We zeggen nochtans regelmatig dat we te snel lopen, Dimitri en ik. Jean en Dirk komen ook nog achter ons aan, Jean kort af en Dirk moet tegen 3.53/km lopen om bij ons te geraken en zegt tegen Jean dat hij een zwakke legumes is. En dat hij gelijk heeft!!!! ;-) ;-) Ik en we kijken uit naar Lanzarote!!!!!

 

Woensdag 14/02 staat 2x 600, 800 en 1000 met R 200 op ons programma. Roosen heeft snel gegeten, volgens velen van ons heeft hij nog iets met Loesje afgesproken, het is dan ook valentijn hé mannen en jullie zijn toch ook jong geweest. Lanzarote komt dichterbij en Jean sluit voor ene keer niet de kantine, denk ik!!!

 

Vrijdag 16/02 mis ik mijn tweede training, omdat we naar een feestje moeten van Myriam haar metekind, verjaardags feestje. Maar het zonnetje schijnt en nodigt mij uit om dadelijk na mijn werk te gaan lopen.

 

Zaterdag 17/02 gaan we naar de Teut in Zonhoven Piet, Ronny N, Dirk, Dimitri, Gert, Kevin en Christophe R. Myriam hield de eer van de dames hoog. Op de parking van de Teut staan de mannen ons op te wachten, behalve Gert. Hij zou door gelopen zijn naar huis maar daar trap ik niet in. Hij liep wel naar zijn schoonzus. Pietje heeft iets gedaan wat Jean woensdag op de piste heeft gedaan, namelijk op zijn bakkes gegaan. Sorry mannen maar dit kon ik niet laten voorbij gaan zonder er iets over te schrijven. Van mij mogen jullie regelmatig op je bakkes gaan, dan is er nog iets te zien, zolang als je er maar geen kwetsuren aan over houdt. Myriam en ik lopen 15.3km, 1 km meer dan de mannen, sterk vrouwtje!!!

 

Maandag 19/02 de laatste training en dan op stage naar Lanzarote. Piet en ik lopen al een tijdje rondjes en de mannen komen maar met mondjesmaat binnen lopen, de Kevin,Gert, Ronny N, Dimitri, Jean en de Palukoloper van het jaar komt maar weer eens te laat ;-) ;-), Dirk sluit ook nog aan en op de parking pikken we nog juist Luc op. Het grootste deel van de training loop ik vanvoor en hoor geen enkele keer dat het te snel of te traag gaat. Dus aan 5min/km, Lanzarote we zijn daar.

 

Stage op Lanzarote.

 

We zijn er goed aangekomen en zien al dadelijk dat de mensen die er rond lopen een mooi kleurtje hebben van de zon, dus de meeste van ons content. Onze vlucht is goed verlopen en de stemming zit er al dadelijk in. Onze eerste training vertrekken Patrick, Pascal, Tony, Ronny, Dirk, Jean, Christophe S, Kevin en Christophe R en ik. Raph loopt met de vrouwen Nora, Myriam en Ellen, terwijl Marijke, Gavina en Marc 7km wandelen. Stijn blijft spijtig alleen achter door een kwetsuur. Bij de eerste training gebeurt het, na 7km lopen, een kreet, één die niet veel goeds voorspeld. Ik kijk achterom en zie Tony op de grond liggen. Met wat moeite kruipt hij overeind en we zien de wonde aan beide knieën en een bebloede hand. Achteraf lijkt alles nog mee te vallen (denken en hopen we) voor de namiddag training, we duimen voor hem. Na ons onbijt doen we core oefeningen, gegeven door Patrick en Gavina die een oogje in het zeil houdt of iedereen de oefeningen wel correct doet. Gavina merkt op dat Marc beter Leffe kan drinken dan de core oefeningen en hij krijgt het tegen zijn kloten en terecht!!! Nu rusten want om 15u moeten we weer paraat staan voor de namiddag training. Vooral ik moet zorgen dat ik op tijd ben, want ik heb het al tegen mijn voeten gekregen deze morgen, ik was een paar seconden te laat.
Bij het vertrek is iedereen op tijd. Raph lapt Tony zijn knie nog eventjes op en Pascal verzorgt zijn voet voordat we aan onze km's beginnen. Tot onze verbazing gaat Tony goed mee. Patrick blijft bij de dames. Na een tijdje beslist Pascal om de mannen, Ronny, Tony, Dirk, Jean, Kevin en Christophe R te laten gaan en ik blijf bij Pascal. Na km 10 beslist Pascal om van de route af te gaan en kort af. Ik zou Patrick en de dames tegemoet lopen om zo extra km's te hebben, maar na 2 km terug te hebben gelopen, heb ik door dat Patrick en de Lady's ons niet volgen. Het is die namiddag warm en ik heb eigenlijk niks bij me, mijn gelleke al ingenomen, geen water en niets rondom me te zien, alleen maar zand. Terwijl ik loop, aan het denken, dezelfde route nemen als Pascal, want de andere na lopen zou betekenen dat ik ergens zou uitkomen, wie weet waar. Sporen in het zand, dat zouden die van Pascal moeten zijn, dacht ik. Als Pascal die richting uitliep zou hij zelfs voor de andere daar zijn dacht hij. Dus besluit ik om ook de zelfde richting uit te gaan, richting zee is altijd goed. Ik kom ook voorbij een alleen staand huisje en ben dadelijk op de grote weg, die ik nog een eindje moet volgen om in het dorpje aan te komen. Aangekomen in Calleta de Famara zie ik op een bord, wat maakt het uit, ben ik content dat ik geel Paluko truien zie. Waar zijn de dames vragen ze, niet gezien zeg ik en geloven die onno..... me niet ;-) ;-). Uiteindelijk allemaal terecht gekomen!!!! Het avond eten bij de Italiaan was niet slecht, zeker niet als je BASURA moet spelen.

 

Vrijdag

De ochtendloop loop ik met Raph, Nora, Myriam en Ellen en daarna met Tony en Christophe Stevens. Na het eten rusten voor de heuveltraining in de namiddag. Afgezet aan de Montana Blanca en van daar begint onze GR route, Pascal, Nora, Tony, Ronny, Dirk, Jean, Kevin, CR en Ellen. Het duurt niet lang of we moeten al klimmen en niet een beetje pffff!!!! Na 5 km hebben we al problemen, geen bordjes meer te zien. Even bellen naar Raph en we moeten terug naar beneden lopen. Er eventjes gebruik van maken dat we iets kunnen eten of drinken, voor wie wil. We vervolgen ons pad en genieten van de natuur, de mooie weg, Piet zijn naam valt. Twaalf km en Tony neemt een goede beslissing om in de auto te stappen en wij kunnen voor de tweede keer van de bevoorrading genieten. Ik ben tot dan constant met Tony gebleven maar nu hij er niet meer bij is, besluit ik om bij Pascal te blijven. Maar het is niet waar, deze gaat wéér afkorten en deze keer ga ik wel mee. Iets verder wacht Jean ons op, blijkbaar liepen de andere te snel. Met zijn drietjes gaan we de laatste km's in en ik por Pascal aan om nog eventjes door te bijten. Komt die zot ineens ons voorbij gecrost en Jean met al zijn ervaring zegt tegen mij dat hij iets verderop wel zal stil vallen. Het is bergop en Jean krijgt gelijk. Bijna boven lopen Jean en ik, naast elkaar, Pascal voorbij en nu heb ik zoiets van Pascal, nu loop ik mijn eigen tempo. Pascal krijgt een ferme dreun denk ik!!!! Nog negenhonderd meter zegt Jean. Iets verder zien we Marc en hij stuurt ons richting parking, rechts moeten we volgen maar we hebben change dat Raph ons de juiste weg wijst. Mijn laatste meters versnel ik tot bij de mannen die ons staan op te wachten, om Jean wat op te jutten ;-) ;-). Smeerlapke zegt hij nadien!!!! Op het pleintje staan Patrick, Ronny, Dirk, Kevin, C R en en Pascal is me weer voor, weer ergens afgekort, met een smile van hier tot in Tokyo. Het avondeten was weer gezellig zeker de borreltjes erna. Voor het slapen gaan merk ik dat ik een blaar heb aan mijn kleine rechterteen. Voor het slapen prikt Myriam de blaar stuk.

 

Zaterdag.

 

De zaterdag training begint goed, goed omdat Stijn het waagt om zijn eerste km's te lopen na een maand van moeten rusten of niet mogen lopen. Stijn stopt na 3km. De rest loopt + - 9km en ik doe een rondje extra, 12km. Mijn blaar is erger geworden. Ga ik deze namiddag op de piste kunnen lopen of zal het passen worden? Myriam heeft me ferm opgelapt en ik kan op de piste trainen. Patrick maalt rondjes omdat het niet gaat zoals het moet met zijn voet. Myriam loopt 4x400, Nora 3x300x3. Tony en ik hazen Ellen om onder de 1.35 te blijven en het lukt ons. Kevin en C R lopen hun laatste in 1.04, zij hadden ook een haas, een blondine, een Finse ;-) ;-). Volgens C R hebben we allemaal sterk gelopen en hij is toch wel een beetje verbaast. We gaan ons snel douchen om op tijd te zijn om de aankomst te zien van Christophe Stevens, die een 5km wedstrijd loopt. Christophe behaalt een knappe derde plaats. Het avondeten was weeral lekker en Pascal was al aan het uitkijken naar honing rum. We hebben de fles alweer leeg gekregen.

 

Zondag.

 

Omdat we naar Teguise gaan voor een loop van 15km en dit niet bij de deur is, moeten we vroeger opstaan.”We” zijn Pascal, Nora, Myriam, Tony, Ronny, Dirk, Jean, Stijn, Christophe S, Kevin, C R en Ellen. Pascal en C R bepalen het tempo. Al dadelijk lossen Tony en Stijn, het tempo was iets te snel . Dirk, Ronny, Jean, Kevin en C R beginnen aan hun eerste 2000m. Pascal en ik laten ze gaan. Volgens Pascal duren de km's langer dan anders, hij heeft de avond ervoor te veel honing rum gedronken . Op km 7 staan Raph en Marc met de bevoorrading. Tony en Stijn stoppen er mee. Stijn is de nieuwe chauffeur en Raph gaat samen met Pascal en mij en samen met de dames voor de resterende km's. Aangekomen in Calleta de Famara, snel naar La Santa voor ons ontbijt. Namiddag geen training maar een uitstap naar Montanas Del Fuego, het nationaal park van Lanzarote. Speciaal voor Stijn doen we een rondrit met de bus en het was de moeite!!! Het avond eten was weer lekker, maar ja, met zoveel verschillende karakters, zijn er wel altijd die het ene of het andere niet lekker vinden hé.;-) Wat ben ik dan toch een gemakkelijke jongen, de paella was lekker!!! Hebben we daar ook honing rum gekregen, lekkere likeur?

 

Maandag.

 

Die ochtend loop ik maar 5km. Myriam daarentegen loopt met Patrick, Ronny, Raph, Pascal, Dirk, Jean en C R. Deze heren maken haar er op attent waar ze moet lopen en zetten haar uit de wind. Zoiets daar moet ik tot op de dag van vandaag nog altijd opwachten, dat die heren mij uit de wind zetten. Die lange met zijn stekelhaar (varkenskop) uit de walen, zegt altijd dat ik daarom juist ben aangenomen om hen uit de wind te zetten. Welke kapster heeft Jean zijn haar gedaan, jus 'n varkens kop? Na het eten krijgen we briefing over de namiddag training, 17km staat er op het programma. Hopelijk kan ik mijn kleine rechterteen oplappen (blaar) en zal ik het gaan uithouden; Stijn loopt niet door last van zijn knie en Tony zijn been is niet oké, Patrick heeft dan wel deze ochtend gelopen maar zal passen voor de namiddag training. Ik heb ondertussen ook vernomen dat ze mijne choco(etixx) zijn komen pikken, je moet maar durven. Volgend jaar bewaar ik hem bij mij op de kamer!!!! Ik ga op zoek of er iemand tape zou bij hebben, voor mijne teen mee in te draaien. Dirk, Dirk, dat was mijn reddende engel, hij heeft mijn teentje echt in de watten gelegd. De namiddag training, we zullen het Playa Blanca to Papagayo of Trail Papagayo noemen, dan heeft iedereen zijn zin. Bij deze training hebben we wel dikwijlser (=meer) stil gestaan dan normaal, om foto's te nemen en te genieten van de natuur. Soms moesten we stapvoets naar beneden en dan weer omhoog klauteren. En dan opeens lopen we op een naaktstrand. Wat Kevin opvalt is dat het tempo van Nora en Ellen plots naar omlaag gaat, daar ze hun ogen de kost geven aan menig klokkenspel. Wij mannen hadden minder chance, alé ik toch, het was daar erg moeilijk lopen omdat het zand ongelijk lag. Ronny liep met een camera en hopelijk gaan we achteraf daar iets mooi van te zien krijgen. Het zal ervan gaan afhangen of hij ook naar dat klokkenspel heeft gekeken of naar, ja iets anders hé. Hier en daar hebben we toch wat kunnen doorlopen, dankzij Kevin, die Pascal en mij aanmoedigde en ons erop wees waar we moesten lopen. Twee keer heb ik een Pietje gedaan, de beentjes laten rollen en dat terwijl ik nu ook voel, dat ik aan mijn linker kleine teen een blaar ga krijgen. Ronny, Dirk en C R lopen verder, terwijl Nora, Pascal, Jean, Kevin, Christophe S, Ellen en ik afkorten, Patrick sluit even later ook aan. Patrick zijn horloge zegt nog 1200m en we zijn er. Blij en toch voldaan zien we Marc en Raph, we eten en drinken iets en Jean en Pascal beslissen om 4km extra te lopen tot op de afgesproken parking. Pascal loopt tot dan meer dan 100km en dat verdient een applausje van ons. Na het avondeten vertelt Dirk een fantastische mop. BOOTJE NUMMER 6!!!!!

 

Dinsdag.

 

De dinsdag ochtend training pas ik, daar ik nu aan mijn beide kleine teentjes een blaar heb en ik wil ze sparen voor in de namiddag. Ik ben een goede eter, maar met wat ik heb gezien ben ik maar een kleine eter, ze. De namiddag training was formidabel voor velen van ons toch en dat onder een stralende zon. Myriam is technisch niet sterk bergaf daarom moeten we eventjes wachten op haar, terwijl wij kunnen kijken waar we naar beneden zijn gekomen. Kevin heeft veel naast Myriam gelopen en gezegd waar en hoe ze moest lopen en heeft haar aangemoedigd “kom op je kan het” en “je kunt het”. Op een ochtend training heeft Kevin veel verteld over zijn houding en weet ik wat nog allemaal en daar heeft Myriam stiekem naar geluisterd. Ik zelf ben dan ook wat meer gaan letten op mijn houding en vind voor mij persoonlijk dat het toch een meerwaarde heeft. Nog meer zieken in het team of in de groep. Marijke is ziek, er is zelfs een dokter aan de past moeten komen, hij heeft Marijke zelfs een spuit gezet, kan of kon den Raph dat niet? Die avond gaan we met 16 eten, maar Patrick voelde zich ook al niet goed en vraagt aan Marc of hij hem niet terug wil brengen naar zijn huisje. Gavina bestelt alleen maar een voorgerecht, waarvan grotendeels Marc eet. Na het eten vraagt Jean de sleutel aan Marc en gaat wat slapen in het busje, hij is moe(ons moe);-). Gavina en Marc zijn 32 jaar getrouwd en na zijn speech zegt Marc dat hij al de drank betaald en de dessert ook. Nog 'n dikke merci Marc en Gavina. Die avond blijven Tony, Stijn, Kevin, Pascal, Christophe S, Dirk en chauffeur Christophe R plakken zoals gewoonlijk ;-) ;-). Weet zelfs niet om hoe laat ze zijn naar huis gekomen, de honing rum was al op, waar zijn ze nog geweest, nog altijd niets van gehoord.

 

Woensdag.

 

De laatste training van onze stage, 15 km staat er op het programma. Vertrek om 07u15, met zessen zijn we, Ronny, Jean, Dirk, C S, C R en ik. Voor het eerst is er regen en wind. Het was de bedoeling om deze uit te lopen, maar het had al zoveel energie gevraagd in de andere trainingen en dan komen die blaren er nog bij, dat ik besluit om na 6,7km met Marc in het busje te stappen. Achteraf een goeie beslissing en zeker als je die tijden hoort achteraf en we gingen toch maar een gezapig tempo lopen. Die zijn toch niet heel goed in hun bovenkamer, weet Marc me te vertellen. Ik antwoord hem dat ik het weet, maar wat doe je er aan zeg ik;-). Jean vertrekt iets vroeger omdat hij het wat moeilijker heeft en dit de ganse stage al. Het was eigenlijk de bedoeling om aan een gezapig tempo te lopen, maar je weet wel hoe dat gaat hé. Marc en ik kijken nog een tijdje waar de mannen lopen, maar ze lopen meer en meer van de weg weg. Ze hebben Jean niet zo gemakkelijk kunnen inhalen. Marc tracteert mij op een tas koffie en ik sta verstomd dat deze maar €1,10 kost. We moeten doorgaan anders zijn de mannen voor ons daar en krijgen ze koud in de regen, merkt Marc op. Op het moment dat we in willen stappen zegt Marc “daar zijn ze”, C S, C R, daarna Dirk en Jean en Ronny ietsjes later. Het ging een gezapig tempo zijn, maar de laatste km's hebben ze gelopen aan 4min/km, de zotten.

 

In het kort iets over hoe de dagen werden gevuld.

 

Na het eten, briefing en meestal ging iedereen daarna zijn eigen gang. De vrouwen zonnen aan het zwembad en een boek. De mannen kaarten, dan met die en dan die. Den Jean daarentegen hield hem aan zijn zelfde patroon. Jean zag je pas terug voor de namiddag training, hij zonderde zich altijd af(choco) Anderen maakten dan weer een wandeling. Patrick en Ronny zaten dan ook weer eens samen om het over de estafette te hebben.

 

Met Patrick gaat het wat beter, met Marijke is het goed, ze mag vliegen, oef, stel u voor dat ze daar moest blijven;-). We worden uit het busje gegooid, maar sommigen wensen ons toch een goede vlucht, zo goed was de sfeer ;-) Onze vlucht heeft 45minuten vertraging, we hebben dus tijd voor een klein drankje. We hebben ook nog één voor één op de weegschaal gestaan waar ze de bagage op wegen, 77kg voormij met kleren aan natuurlijk. Over de andere hun gewicht ga ik mij niet uit laten, er moet nog een beetje privacy zijn. ;-) Goede vlucht gehad, daarna nog iets drinken omdat we moeten wachten op iemand die ook mee naar de oudste stad moet. In de taxi en bij het pas rijden, merkt Jean op dat hij al meer auto's gezien heeft op 5 minuten tijd, dan op de ganse stage. We keken er zo naar uit en het is alweer voorbij, brrr wat was het hier koud toen we aankwamen!!

 

Op stage liep ik elf van de dertien trainingen, 132,9km. In februari 278,6km, gemiddeld 9,9 per dag en gemiddeld 69,6 per week. Het is niet iets voor over te stoeffen, maar voor iemand met 2 gebrekkige knieën en niet meer van de aller jongste ben ik persoonlijk heel content.

 

Groetjes

 

Jo