Cas is opnieuw ribbedebie!

Hij was pas terug, maar na enkele trainingen vond-ie het weer welletjes. Christophe bedwingt nu de Mont Ventoux! Afgelopen weekend presteerde hij uitermate sterk op 2 wedstrijden in onze hoofdstad. En daar hoort een verhaal bij, geschreven door the man, the legend zelve.

 

Beste vrienden van Team Paluko,

 

Hier zit ik aan de voet van Mont Ventoux met voor me een cappucino, een lavendelhoning-ijs, een Perrierke en een laptop staan - het moment dus om een klein verslagje te schrijven van het Hasselts loopcriterium.

Zaterdag 29 mei vond de eerste manche van twee Haspengouw Challenge-wedstrijden in één weekend plaats, de Banneuxrun. De eerste manche van twee - inderdaad - een beetje erover maar goed : what doesn't kill you .. De organisatie van de HC kwam dan maar met het ingenieuze "Hasselts loopcriterium" op de proppen. De Banneuxrun is een weekje later gevallen dan vorig jaar en de Hel van Herk viel dit jaar een week eerder .. vandaar dit dubbel-weekend.

De Banneuxrun moest en zou mijn eerste wedstrijd worden na mijn uitstapje naar Mali, onmiddelijk gevolgd door de Hel van Herk - een 10 mijl van formaat waar ge geen neen tegen zegt (ik toch niet). Zo gezegd, zo gedaan ! De 10k Banneuxrun werd dé grote vormpeiling voor mij, daar ik niet wist wat het gebrek aan wedstrijdritme t.o.v. de andere HC-lopers met zich mee bracht.

De start werd gegegeven en de snelheid zat er direct goed in. Zelfs de technische passage door het onooglijke Banneuxbos - lees het poeperkesbos van Hasselt - deed geen afbreuk aan de snelle start en zo kwamen we al snel met een paar man samen te zitten in een achtervolgend groepje. Voor ons uit, onder andere : de sterke Pascal Van Marcke, Ronny Fillee en de onklopbare Tim Stessens .. Voortdurend speelde de Hel van Herk een rol in mijn wedstrijdverloop. Constant dacht ik: "niet rap, morgen is er nog één", "laat die mannen maar 't gat dichtlopen", "laat die kerel maar gaan, morgen de Hel" .. Ergens halverwege de eerste ronde begon Peter Maris te zingen - zoals vaak .. dan weet men: "ok, we zijn goed bezig, die valt er dadelijk af" .. en dat gebeurde dus ook .. zoals steeds dus.

Op geen enkel moment heb ik naar mijn horloge gezien tijdens de Banneuxrun .. zeer vreemd. De uiteindelijke plaats interesseerde me zelfs niet ! (heb nog altijd de uitslag niet gezien!!) Ik liep louter om te lopen, en te testen waar we staan met de vorm. 35'01" werd de eindtijd en ik was su-per-content - wetende dat ik de laatste kilometer uitgelopen had, aan een veel trager tempo dan de bedoeling was, om niks te forceren. Achteraf bleken mijn hartslagen de goeie vorm te bevestigen : gemiddeld 156 .. laag, héél laag.

 

De dag erna was het de beurt aan de Hel van Herk. Mijn inziens de mooiste wedstrijd van de Haspengouw Challenge. Wegens het selectieve parcours maar ook wegens de afstand. Hier komen de sterkeren onder ons beter tot hun recht .. Ik voelde me al goed na de finish de dag ervoor, ik wist dat ik geen probleem ging hebben met de recuperatie .. ik voelde me super. En dat bleek ook tijdens de eerste klim die dag in Herk. Eén voor één vielen ze als vliegen op die eerste helling naar Wimmertingen en algauw bevond ik me alleen en in de 5de positie .. Een eerste doelstelling van 2015 - podium M35+ in de HC kwam ineens en vooral onverwacht vroeg binnen handbereik !! Ik heb ettelijke keren mijn geluksbrengers gekust - iets dat ik sowieso doe bij de start maar nu zelfs onderweg .. baat het niet, dan schaad het niet ! En of ze geluk hebben gebracht : niet alleen heb ik een zeer sterke 10 mijl-wedstrijd (58') gelopen, ook de 5de stek bleef de mijne èn de tweede plaats M35+ !! Ein-de-lijk !! Ik had vorig seizoen al eens een derde plaats beet in Gotem maar door een blunder van de organisatie was ik al naar huis vertrokken en stond Jan in mijn plaats op de prijsuitreiking voor mijne kilo appels ;-) Jan heeft er appelmoes van gemaakt ..

Veel tijd om te genieten van deze kleine overwinning was er echter niet bij want enkele uren later ben ik gepakt en gezakt naar de Mont Ventoux vertrokken om een volgend verslagje te kunnen schrijven :-) "een loopje naar de top van de Kale Berg". Bij wijze van opwarming ben ik vandaag al eens naar de top gefietst vanuit Sault .. morgen is D-day ! Dé fameuze beklimming vanuit Bédoin. Volgens Norbert is deze enkel weggelegd voor echte venten zoals hij .. en ik dus.

 

To be continued ..

 

Zonnige groetjes uit de Provence !!