Geelse halve natuurmarathon

De zon scheen, de vogeltjes floten: ideaal om het op een lopen te zetten. Ronny en ik (Christophe) trokken gisteren richting Geel. Allebei om te kijken wat Spanje ons opleverde. Ronny richtte zich op een tijd van 4'/km, ik op een ronde hazen aan dat tempo. We keerden méér dan tevreden terug.

 

Vanaf het moment dat Ronny over Geel sprak, gaf ik me al op als haas. Spanje zorgde voor een conditie- en vertrouwensboost, op training draait het goed en de achillespees is voorlopig onder controle. Maar kan ik een strak tempo aan op de langere afstanden?

Ronny zette in Spanje 180km op zijn teller, iets waar hij na 3 dagen nog niet over durfde dromen. De recuperatie op Fuerteventura en vooral ook het herstel nà die week zaten uitstekend.

 

Om maar te zeggen dat Geel voor ons allebei een mooie test was.

Komt daarbij dat we ook een halve marathonverleden delen. Mijn eerste ooit liep ik aan de zijde van Ronny - ons 1e jaar Benicassim - hand in hand kwamen we over de streep. Onze PR's op een halve liepen we ook samen in Grivegnée.

Maar een halve natuurmarathon liepen we nog nooit. Na onze inloopronde van 5km wisten we eigenlijk al dat een goede tijd er niet mogelijk was: op nog geen kilometer na onverhard, soms los zand, vaak slingerende single tracks met uitstekende wortels (uitstekend dus niet in de zin van: goed, doe zo verder!) en niet zo plat als gehoopt. Iets voor Patrick en Jean - iets minder iets voor ons.

Komt daarbij dat Ronny zijn Garmin ineens 'batterijstatus laag' geeft. Dat wordt dus lang 'blind' lopen en dan vloek je al eens.

 

Waar mogelijk gingen we dus 4' lopen, in het dichte bos namen we het zoals het kwam.

Om 14u20 weerklonk het startschot - ik schuif in na +- 200m en zet mij voor Ronny. Nog geen 200m verder klink ik om en aan Ronny zijn reactie te horen, zag dat er niet goed uit. Gelukkig zonder erg - al was het wel mijn linkse poot.

Pas na 1,5km wordt de weg breder en kan ik mijn rol vervullen. We zitten in een groepje en Ronny volgt gezwind. Op die bredere aardeweg (+-2,5 km lang) krikken we het tempo op en komen we weer aan de 4' gemiddeld. So far so good!

Het groepje was intussen nog een 4-tal geworden - en ik tel eigenlijk niet mee.

Op de meer zanderige paden moet Ronny enkele meters laten. Ik zet mij op een meter of 2 achter onze 2 kompanen en een meter of 3 voor Ronny. Als ik hen laat gaan, dan loopt Ronny ronde 2 misschien wel alleen en dat is geen ideaal scenario. Ik reken er op dat wat ik ooit schreef over hem ("Ronny is een boomerang, komt altijd terug na pech") nu ook van toepassing is.

Ondertussen hadden we ook al een betonnen brugje zonder reling achter ons gelaten (handig als je je van de concurrentie wil ontdoen) en een modderige strook achter de rug (spikes zijn soms handig).

 

We zijn nu op kilometer 8 en tempoverlies hadden we eigenlijk nog niet geleden. Na de 2e bevoorrading volgen enkele plassen die ontweken moeten worden en de meeste bergjes. In de laatste kilometer richting finish volgt er een klein stukje weg en maken we weer wat tijd goed.

Ronde 1 lopen we in 39'15. Ronny vraagt zich af of dat wel klopt, maar mijn Garmin werkt wel nog en die geeft ook die tijd aan.

Mijn taak zit er dan op: het tempo klopt én Ronny heeft nog gezelschap. Zalig vermoeide benen waren mijn deel, ik genoot. En omdat hoogmoed toch voor de val komt, wandelde/liep in tegengestelde richting om de laatste 2,5km weer in te pikken. De jongste van het groepje had versneld en liep het gat toe op zijn voorganger, sterke prestatie. Hij zou ook 2e worden. Ronny en zijn andere compagnon liepen op plaatsen 4 en 5, super!

"Ik zal moeten pitsen, het beste is eraf" zegt Ronny. Hij voelde zelf echter dat zijn concurrent het nog moeilijker had en dus namen we beetje per beetje meter per meter afstand. In de laatste kilometer zit er nog een serieuze versnelling in zelfs - maar Ronny krijgt mij er niet af :-)

 

Finishen doet Ronny in 1u20'14 en op plaats 4. Wauw!

We genieten na in wat de mooiste sporthal van België moet zijn, met schitterende douches en zelfs 'pompbakken' van Villeroy & Boch. Klein verschil met De Motten.

Nog belangrijker: allebei een uitstekend gevoel overgehouden aan ons Geels avontuur - dat geeft weer extra motivatie richting wat komen gaat. Het zal jullie niet verbazen dat we in de auto al over Spanje 2017 spraken.

 

De aandachtige lezer heeft al door dat een gemiddelde van 4' niet overeenkomt met 1u20'14 op 21,1km. Klopt, en zeker wanneer 4' voor ons bijna niet haalbaar is op dit parcours. De halve marathon is maar 19,7km lang. Een beetje de halve marathon van Berlijn dus.

Gemiddeld loopt Ronny 4'04, even sterke prestatie echter. Want dat gemiddelde lopen op een zanderige ondergrond, geeft aan dat er serieus wat marge op zit eens de wegwedstrijden er aan komen.