Jean = bergop, modder, taktiek!

Vrijdagavond na werk. Ik rij alleen naar Terwagne.

Ik voel me goed en heb zin in een goede wedstrijd na enkele mindere. De prestatie tijdens de estafette run in Tongeren samen met Gert was al hoopgevend, maar vandaag moet ik het alleen doen.

 

Het weer is prachtig tot het moment van aankomst. Donkere wolken met veel regen trekken over en maken zo het bovenste laagje van de onverharde stroken spekglad. Ideaal! Toch staan er nog veel lopers klaar met wedstrijdschoentjes. In Tihange had ik een serieuze mentale tik gekregen omdat 1 van mijn concurrenten veteraan 1, maar liefst 2 minuten voor mij was. Vandaag sta ik echter vol vertrouwen op de eerste rij en loop mijn eigen race. Na 500m beslis ik de ruime kopgroep van 16 man te laten gaan en laat een klein groepje aansluiten waarin zelfs een 58 jarige zit. Respect! Na 1km duiken we het veld in en Jean kan zich nu helemaal uitleven. De kopgroep valt uit elkaar en ik kan zelfs wat terug komen op enkele minder begaafde crossers of slecht geschoeide atleten.

 

Ik pas vandaag weer mijn lievelingstactiek toe, namelijk vol gas te gaan op de stroken die me liggen om vervolgens rustiger de hellingen te nemen en niet het tempo van mijn concurrent proberen te volgen. De zon staat zo laag dat het moeilijk is het terrein te 'lezen', maar ze tovert wel een glimlach op mijn gezicht. Na 4km zijn we op een hoog plateau en is er een haakse bocht naar links. Hier kan ik even kijken waar de andere V1's zich bevinden. Dochain, de betere klimmer ligt zo'n 100m achter. De anderen zie ik niet. We lopen door het gehucht les Avins waar we tot 2 maal toe een sterke afdaling te verwerken krijgen. Ik permiteer me om niet vol te gaan om de benen enigszins te sparen. Om de volgende dagen weer wat intensiever te kunnen trainen. Na 7km is het weer klimmen geblazen. Maar geleidelijker en over een onverharde weg die overgaat in bos met glibberige stukken en plassen water. De lopers van de korte afstand zijn hier samen met ons op het parcours, wat wil zeggen dat ik nu steeds het slechte spoor in moet om voorbij te raken. Het geeft me echter een goed gevoel trail schoenen aan te hebben en ik weet dat er nu niemand uit de achtergrond zal terug komen.

 

Het gevoel is nog steeds goed en ik moet vandaag nooit forceren. We komen weer in Terwagne voor de laatste 1500m. Ik kan nu aan 90% lopen en geniet van het ommetje door het erf van de mooie hoeve, een paadje tussen 2 muren en het kleine rondje door het centrum.

 

Achteraf blijkt dat er nog 2 veteranen 1 voor me geëindigd zijn, respectievelijk 1 min en 30 sec voor me. Een spijtige zaak, want dat was de kans om mijn tegenstanders in de challenge op grotere achterstand te zetten. Nu blijft het heel spannend tussen 4 atleten.