Jean neemt vrienden mee!

Zaterdag 30 april, de laatste regendag, maar ik rijd even naar Fraiture om er het parcours van volgende week te verkennen. Ik kom de laatste weken wat te kort om bovenaan het klassement mee te spelen en zoek op deze manier wat verbetering.

De ribben doen nog een beetje pijn, maar dat komt in orde net als de rug. Zoals Bertho Beusen vroeger zei: "Wat vanzelf komt, moet ook vanzelf weer weg gaan."

 

Na een goede Tungrirun waarvan ik vooral de stap vooruit van onze laatst bijgekomen Paluko leden onthoud, staan Nora en Patrick, Ellen en ik, op de weide van Fraiture. (ter plaatse noemen ze dat het B voetbalplein). Een typische cross start is het. Namelijk zeer breed en na 100 m een smalle trechter in, met een put waar ze een grote plank op gelegd hebben.Patrick zegt me achteraf dat die plank al na enkele tientallen lopers ervan af vloog. Deze dingen kunnen enkel in Wallonië!

 

Er vormt zich snel een groepje van 6 koplopers, allemaal seniors. Hierachter een groepje van 2 V2´s met daaronder de bekende marathon loper Thierry Faveau. En de 4 bekende V1's Dochain, Vanderblinck, Lopez Nava en mezelf. Het kost me veel moeite om mee te gaan tijdens de lange aanvangsklim en net voor de top hebben Dochain, Vanderblinck en Faveau, de betere klimmers, een klein gaatje dat we tijdens de doortocht van bos en veld weer dicht lopen. We spreken nu van km 4 en de eerste van de 3 zware hellingen komen er aan. Ik ben de eerste die lost. Boven meet ik al 100 m achterstand! Gelukkig zijn er na de beruchte Chaussée Romaine geen extra meters aangesmeerd! 2 seniors zijn al uitgestapt en daardoor bevind ik mij op plaats 10. Dat is goed, maar wat zijn die veteranen sterk! Na een mooie single track afdaling tot bij een meertje staan we aan de voet van de plaatselijke muur van Huy:' l'assencion du facteur'. De arme stakker, van toen er nog geen elektrische fietsen bestonden.Al snel moet ik stappen en boven gekomen stel ik vast dat ik in groep 3 ben terecht gekomen met u raadt het al, enkel V1´s en V2´s. Op 1 beklimming 5 plaatsen achteruit. Nu speelt het parcoursverkenning echter een belangrijke rol; in de lange bosdreef haal ik ze allemaal weer bij en samen met een V2 maak ik me los van de anderen. Er volgt een asfaltweg met panoramisch zicht en een ongelijk liggend graspad tot het dorpje Fraiture. Ik zie nog steeds Lopez Nava en Vanderblinck voor me uitlopen, maar Dochain heeft vandaag een superdag en zal als 4de algemeen eindigen. Ik moet me echter blijven inspannen om 2 V1´s af te houden. Het lukt en een 9de plaats is mijn deel. Goed, maar niet goed genoeg voor een podiumplaats. Patrick komt even later binnen en zegt me alle hellingen te zijn opgelopen. Dat is straf en hij zal daarmee 1 van de enigen zijn vandaag. "Tot km 10 ging het prima vertelt de berggeit van Vreren, maar tijdens de laatste 3 km verlies ik 15 plaatsen." Desondanks eindigde hij als 7de V2 en maakt zich als doel tijdens de volgende wedstrijden enkele plaatsen op te schuiven.

 

Ik ga nu al loslopend op zoek naar Ellen en Nora die samen een rustig tempo afspraken omdat Ellen fris wil zijn voor de halve marathon van Visé. Toch kom ik ze al snel tegen. Zo traag was het dan ook weer niet en ik hoop dat dit geen zware benen zal opleveren voor zondag.