Estafetteloop Zoutleeuw

Afgelopen vrijdag was het tijd voor de vijfde wedstrijd van de estafettechallenge in Zoutleeuw.

 

Zoals gewoonlijk loop ik met Christophe S. in de categorie H-70, maar bij het afhalen van onze startnummers had de computer besloten dat wij vanaf nu H+70 zouden moeten lopen. Nochtans is volgens ons 35+34 nog altijd kleiner dan 70. Ook computers kunnen fouten maken, maar de man achter de computer zegt op een niet al te vriendelijke manier dat de computer toch gelijk heeft, en lopen we dus in een nieuwe categorie. Een half uur voor de wedstrijd op gang wordt geschoten, verkennen we samen met het team het relatief zware parcours met de onstabiele weide, de haakse bochten en de met zand belegen klinkers.

 

De klok nadert 19u30 en Christophe gaat bij de andere lopers aan de start klaar staan. Er staan veel jonge jongens langs startlopers Patrick, Jean en Christophe. We krijgen via het oproepsysteem de info mee dat de snelste man en de snelste dame van de eerste ronde een fles cava binnenrijven.

Bij het startschot schieten ze als een pijl uit een boog en Christophe spurt de jeugd uit en neemt onverwacht de leiding. Als hij na enkele lussen in de weide als eerste uit het zicht verdwijnt, hoor ik stemmen rondom mij die benieuwd zijn of hij dit kan volhouden. Vol spanning kijk ik wie als eerste de weide terugkomt op lopen.

Rond 2’45” verschijnt de eerste loper en wie is het? De Stevens! Hij laat een ruime marge achter zich en komt als eerste over de streep. De fles cava is binnen en ik start mijn eerste ronde helemaal alleen. Wow, wat een gevoel! Maar ik maak mezelf geen illusies en verwacht dat de concurrentie mij al gauw komt inhalen. Maar bij de eerste lus na de trappen om de weide te verlaten, heb ik overzicht over mijn volgers, en zelfs een van de broers Mertens houdt afstand.

Bij de boog vlak voor de weide kijk ik achter me en heb nog steeds ruimte. Als eerste loop ik weer de weide op en kan het tempo stevig vasthouden door de lichte bergaf. Op die manier kan Christophe weer als eerste vertrekken! Achteraf zal blijken dat ik deze ronde nog een halve seconde sneller dan hem gelopen zal hebben (3’17”). Wat is me dat!

Maar we moeten onze plaats erkennen, en in de derde ronde haalt Mertens Christophe in. Hij zal dit moordende tempo een uur volhouden. Ronde na ronde lopen we op de tweede plaats, maar in mijn zesde ronde moet ik twee plaatsen prijsgeven. Dit motiveert me echter om me te herpakken en ook dankzij de aanmoedigingen van medelopers en ons eigen team, haal ik het onderste uit de kan. We eindigen uiteindelijk vierde algemeen en tweede in ons klassement!

 

Na de koude douche (letterlijk) begeven we ons naar de kantine en storten ons op de Loterbol en St. Jan. Vol trots mag Christophe zijn fles cava gaan afhalen. Ook Ronny en Patrick hebben knap gelopen en waren in de wedstrijd het gat op ons aan het dichtlopen. Zij eindigen eerste in hun categorie. Twee sterke en ervaren beren van mannen! Jean loopt voor het eerst terug met een stralende, pas bevallen Hilde Kippers en ook zij eindigen eerste in hun categorie. De rest van het team, dus Nora en Ellen, Dirk en Hanne en Tony en Norbert halen net als ons een tweede plaats in hun categorie, dus het was weer een succesvolle wedstrijd voor Team Paluko, en ook bij de tombola slepen we nog enkele prijzen in de wacht.

 

We realiseren ons op dat moment dat Koen Vangrieken en Wouter Wils vandaag niet zijn komen opdagen, waardoor wij zullen stijgen naar de tweede plaats in het eindklassement bij de heren. Bij een frietje en een biertje genieten we nog na van dit gegeven, van deze wedstrijd en de locale producten.